Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

O smutnych pustych łąkach pisałem 
Co mje w sercu najgorszego bolało, słowom dać znałem 
Nie uleczyły mnie w tej formie
Ale się stały zupełnie trwałe 
Trwalsze niż ten pomnik ze spiżu….

 

O te wyrzeczenia słabe, gorącego serca bole! 
Romantycznego porywu wiatry 
Szumiały sobie wspaniale 
Jak płacz za utęsknioną ojczyzną 
Jak płacz za wielką chwałą, dawną….
Słodkie tchnienia młodego rozumu 
Mje porwały i otuliły całkiem 
W przyjemnym całunie 

 

Poecie młodym, przeto wolno pisać 
Cokolwiek by jego fantazje przyniosły! 
Dekadenckie marazmy, przeto równą chwałą 
Jak te pieśni pobożne
Polak poeta, tragik, dramaturg, komediant! 
Polak w całej barwie pawich piór
Jeno nie znam innego, 
Bardziej bajecznie kolorowego

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...