Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@hollow man No to ja już nie wiem jak dziękować 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Lubię nakładać te różne warstwy na siebie.

To tak jak w malarstwie najpierw jest myśl później szkic a na końcu pociągnięcie pędzla.

W mojej głowie jest wspomnienie, na które nakładam warstwę kurzu, żeby trochę postarzyć temat i na końcu cała reszta ziemia błoto krew i łzy, aby Nikt nie mógł dokopać się do pierwotnej myśli.

@Arsis Ty to mnie Włodziu zawsze tak muzycznie za skoczysz że aż wzdycham z wrażenia 

Ja się zatrzymałam na Połomskim a tu takie cudo 

Dziękuję

Opublikowano

@GosławaWspaniały wiersz, w którym każda metafora świeci niezwykłym blaskiem.

Ten świat jest trochę zbyt mocno wystylizowany, ale umiejętne posługiwanie się potencjałem języka, że się tak kolokwialnie wyrażę, 'robi robotę', przede wszystkim poprzez wykreowanie gęstego, kleistego nastroju, idealnie współgrającego z emocjonalnością obrazów.

;)

Opublikowano

@Gosława

 

To bardzo plastyczny, niemal filmowy wiersz-obraz. To taki ciągły, gęsty przepływ obrazów - jak panoramiczna kamera sunąca po scenie żniw. Szczegóły są konkretne - realizm bez upiększeń.

Ciekawe, że Anna tylko rozpoczyna wiersz - potem rozpływa się w zbiorowym obrazie. Jakby przestała być jednostką, stała się częścią tej machiny żniwnej. Wszyscy mają swoje role: woźnica z batem, gospodarze w lnianych koszulach, młode gospodynie upychające piersi. Świat surowo podzielony na funkcje.

Taki Bruegel słowami. Wieś bez sentymentalizmu - praca, pot, ciało.


 


 


 

Opublikowano

@Czarek Płatak ja po śmierci taty też nie mam dokąd 

Mama sprzedała dom i całe gospodarstwo przeniosła się do miasta 

Ja jak jestem w rodzinnych stronach to mogę tylko z daleka popatrzeć na wszystko to co niegdyś moi pradziadowie i dziadkowie budowali 

Straszenie mnie to boli ale nic na to nie mogę poradzić niestety

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Czarek Płatak Bardzo wzruszający wiersz, o naszym krótkim żywocie i o tym, co po naz zostaje. Kiedyś ludzie umierali w domu. Wtedy najbliższe zmarłemu kobiety przygotowywały ciało, zasłaniały lustra, zapalały świece. Przeżyłam to jako dziecko, gdy zmał mój ukochany dziadek przygnieciony furą. Miał szczękę przywiązaną chustką, a z ust sączyła się jeszcze mala stóżka krwi. Był środek lata. Obraz dawno zapomniany, ale jednak żywy jeszcze. Twoim wierszem nagle obudzony.
    • Pisanina   Skaczą myśli po niebie Jak nuty po pięciolinii, A ja piszę list do siebie: Wokół są sami niewinni.   Śnieg pada i zasypuje rany, Starość w ciszy umiera. Dzień jest taki zapłakany, Noc się trumną otwiera.   Szukam swoich kroków w bieli, W siwe włosy wplątuję wzrok. Już mnie diabli dawno wzięli, W środku dnia panuje mrok.   Takie rymy koślawe wychodzą – Tupią, kopią, trzaskają drzwiami. Marzenia za nos mnie wodzą, Nadzieję owijają mgłami.   Po co pisać takie wiersze, Ludzi do czytania zmuszać? A może to są życzenia najszczersze, Żeby ludzi ich życiem wzruszać?
    • @Simon Tracy fajne, moje ulubione:)
    • @Berenika97   Bardzo porusza mnie zestawienie chłodnej formy CV z tak intymną treścią. To jakbyś w oficjalnej rubryce wpisała to, co zwykle skrzętnie się ukrywa. Ten kontrast wzmacnia autentyczność wiersza. To CV nie szuka pracy. Ono szuka zrozumienia. I znajduje je między wierszami.
    • @Annie No, to zależy jak rozumiemy Test Turinga, Chiński Pokój i różne takie ciekawostki. @Annie Bo taki GPT możnaby pomylić z człowiekiem, ale nie znaczy to, że GPT ma świadomość.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...