Na końcu

[Ewelina]

 

ptaki muskają świat skrzydłami, 

z letargu śpiewem budzą mnie

 

milcząca zbyt skromnie - wstaję, 

otwieram oczy - spojrzeniom wbrew 

 

ptaki rozdają mi radość, 

karmią zmysły sobą jak ziarnem 

 

niepewna jak los, ręką drgnę, 

na cichym końcu tak dobrze mi jest

 

 

 

[violetta]

@Ewelina piękne, lubię :)

[Ewelina]

@violetta ja też lubię

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Tectosmith]

@Ewelina
Bardzo miło znów przeczytać Twój wiersz. Lubię sposób, w jaki rymujesz i łączysz obrazy w jedną, spokojną scenę. I cieszy mnie, że peelka, jak ptaki wciąż jest. 
Pozdrawiam serdecznie.