bastard

[MIROSŁAW C.]

 

to zdarzyło się wczoraj

a może...

 

nie znałem człowieka

którego nie chciał ochrzcić 

żaden ksiądz

 

nad spokojną leśną rzeką 

cichy śpiew

w zębach chrzęści 

piasek z kory mózgowej

a w otwartych ustach

silny głód 

jak świeża blizna

upalnego lata ze snu Syzyfa

 

jedna ręka ku niebu

druga ku ziemi

liturgia męki

bez jego woli

 

zaczynam swoją spowiedź

na grobach 

wszystkiego co było

 

ja 

jestem egoistą

krótkiej formy literackiej

 

w nagłych przypadkach

bezsenność tak głęboka

zapowiada wniebowstąpienie

 

nie znałem człowieka

którego ...

 

 

 

[viola arvensis]

@MIROSŁAW C. takie niedociągnięty, jakby niedopowiedziany utwór z głębią, do zamyśleń. 

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... to chyba cool całości... może za mało wybrałam. niełatwa treść, ale gdzieś po skórą 'gada' do mnie.

[Berenika97]

@MIROSŁAW C.

 

To wiersz trudny, gęsty, pełen niepokoju - zarówno egzystencjalnego, jak i religijnego.

Wiersz pozostawia więcej pytań niż odpowiedzi - celowo fragmentaryczny, urywany, jakby mówiony między snem a jawą.

[MIROSŁAW C.]

Niechlujstwo zamierzone. Na styku dwóch światów; ofiary i kata bierności...

Resztę trzeba sobie dopowiedzieć... :)

 

Dziękuję bardzo za komentarze i inne...

Pozdrawiam. 

 

[huzarc]

@MIROSŁAW C.

Ten tekst jest mocny, bo buduje liturgię bez Boga, gdzie pozostał tylko  rytuał, który się odbywa, choć nikt nie ma nad nim kontroli ani prawa go domknąć. Sama zdolność mówienia staje się boskim puntem odniesienia i odnajdowania w świecie bez niego.

[MIROSŁAW C.]

@huzarc

Dziękuję za komentarz, pozdrawiam. 

[KOBIETA]

@MIROSŁAW C.

 

niesamowity wiersz.!!! Niepokojący, dotyka czegoś pierwotnego i bolesnego…w dolinie cieni. 

 

dla mnie to rzeka, która płynie przez Siedem Królestw. Wiara w starych bogów i Jon Snow ;) 

 

bardzo mi się podoba.! Pozdrawiam:)