nie tak szybko

[Jacek_Suchowicz]

dedykuję violi arvensis

 

Już Cię rozbieram; także ze słów,

skłębionych marzeń w ciągłym roju,

z nieokiełznanych i mrocznych snów,

ze skrytych pragnień, co może koją.

Wpierw pocałunkiem wygładzam twarz

zmywając wszelkie wątpliwości.

Zdejmuję bluzkę z tysiącem spraw,

które wciągają życie w pościg.

 

Walczę by rozpiąć z domysłów rzecz

co słodycz półkul w problemach skrywa

na nich sentencje już stoją, lecz

ta ich postawa jest zaraźliwa.

Więc wszystko rzucam, bo nie ten czas.

Książka na półkę wrócić musi,

aby uczucia dojrzały w nas,

i połączyły  – dwoje ludzi.

Edytowane 4 godziny temu przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@Jacek_Suchowicz Dobrze jest, Jacek wrócił :)

[Berenika97]

@Jacek_Suchowicz

 

Świetne!  

 

I to jest mądre.

Bo miłość nie śpieszy.

Ona jak wino -

wymaga czasu,

by z "dwojga ludzi"

uczynić "my"

i zdjąć ostatnią maskę -

bez hałasu.

[andrew]

@Jacek_Suchowicz

A dojrzewanie na półce czeka.

Myślę, że tam się słońca

nie doczeka.

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego popołudnia 

[Jacek_Suchowicz]

@Alicja_Wysocka

Jak warunki pozwalają - chwila powrotu na jak długo nie wiem

Dzięki