Rozmowy z ciałem

[andrew]

 to właśnie dziś 

dziś kiedy...

 

patrzę w lustro 

tego za mało 

tego za dużo  

tu za jasno 

tam za szaro 

 

próbują dojść 

do ładu z ciałem 

jest ugodowe 

na wszystko się zgadza 

daje się formować 

 

czy to wystarczy 

 

więcej 

choćby chciało 

z siebie nie da 

 

dziś chce być miłe 

ja także 

kompleksy 

zostawiamy w domu 

wychodzimy w zgodzie 

 

1.2026 andrew 

Sobota, już weekend 

 

[Charismafilos]

@andrew pięknie i prawdziwie bezosobowy i uniwersalny zarazem!

[violetta]

@andrew ach aj od gimnastyki:)

[andrew]

@Charismafilos

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@violetta

[Berenika97]

@andrew

 

To wzruszający i intymny wiersz o akceptacji siebie i swojego ciała, który łączy codzienność z głębszą refleksją egzystencjalną.

Fascynujące jest to - "dojść do ładu z ciałem", jakby ciało było odrębnym bytem, z którym trzeba wynegocjować rozejm.

Kompleksy zostawione w domu - piękny obraz. Nie "pokonane" czy "przezwyciężone", tylko po prostu... zostawione. Istnieją nadal, ale na ten jeden dzień, na tę jedną chwilę, można bez nich wyjść. To realistyczna, osiągalna forma akceptacji.

Świetny tekst! :)

[andrew]

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.