Autobus pełen uczuć

[aniat.]

Ruszył w taki zwykły dzień zimowy,

a mi wtedy przyszło do głowy…

Ile uczuć wepchniętych na siłę

w jedno miejsce, od stóp aż po szyję.

 

Ile zerwań między jednym przystankiem a drugim,

ile radości, że ktoś cię lubi.

Ile przemyśleń nad sensem życia

i rozczarowań tak trudnych do skrycia.

 

Na szybie emocje oddechem wyplute,

ktoś palcem rysuje serce przekłute,

inny wysiada i gubi istnienie,

ten znów zostaje ze swoim zwątpieniem.

 

Wszystko buzuje w tej ciasnej przestrzeni

i nawet przystanek tego nie zmieni,

bo choć uczucia wypadną na drogę,

za chwilę w podróż ruszą nowe.

 

Z nosem przy szybie, z wyrazem twarzy

o tym szczęśliwym przystanku marzy

każdy, kto wsiada i w drogę rusza,

opowieść swą snując w autobusach.

Edytowane 24 Stycznia przez aniat. (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@aniat. super. Mam podobne myśli w moich tramwajach ;)

[Lumen Astralis]

@aniat. Prosta, wręcz trywialna czynność, jak podróż autobusem, a ile można z owej wyciągnąć przemyśleń i głębszych uczuć :)

[aniat.]

Dziękuję. Ja bardzo lubię obserwować ludzi i układać, dopisywać im historię. Wczoraj siedziała koło mnie dziewczyna, słuchałam jej przemyśleń( rozmawiała z kolegą) , w pewnym momencie powiedziała:

„ Mam 17 lat i już mnie nic w życiu nie czeka, nawet nie wyobrażam sobie jak będę miała 25…”

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

…ma 17 lat i nic już ją w życiu nie czeka… ech, żeby takie dylematy trzymały się jeszcze człowieka.

@Lumen Astralis Dziękuję

Edytowane 24 Stycznia przez aniat. (wyświetl historię edycji)

[Lumen Astralis]

@aniat.

Wszystko zależy od punktu widzenia i siedzenia.

 

Ja natomiast lubię (oprócz rzeczy przez Ciebie wymienionych) stawiać się w sytuacji drugiego człowieka. Staram się maksymalnie wcielić w jego osobę i obecne położenie oraz dociec, skąd biorą się dane myśli i dlaczego pojawiły się u konkretnej osoby. Oczywiście wymaga to rozmowy, otwartej głowy i przede wszystkim słuchania ze zrozumieniem. Niejednokrotnie rzeczy, które na pierwszy rzut oka wydają się nam abstrakcyjne, po zagłębieniu się w czyjąś historię mogą sprawić, że nasza perspektywa odmieni się o 180 stopni :)

 

[Marek.zak1]

Też obserwuję ludzi, jak jeżdżę. Kiedyś, po jednej z takich podróży napisałem wiersz: Singielki z Mordoru. Pozdrawiam. 

[violetta]

@aniat. zabawny, odkrywczy wiersz:)

[aniat.]

@violetta Polecam… przejażdżki autobusem. Potrafią natchnąć?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Charismafilos]

Czasem popełniam błąd czy też ponoszę ryzyko i zaczepiam ludzi spojrzeniem lub uśmiechem...

często leci ku mnie siekiera podejrzliwości, albo szybki sztylet pogardy :)

Ale czasem też ktoś błyśnie promyczkiem uśmiechu - i dlatego warto!

[violetta]

@aniat. ja do pracy to lubię chodzić pieszo i tego się trzymam:)

[aniat.]

@violetta

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja czasami też.

[violetta]

@aniat. ja pracy szukam koło domu, nigdy dalej:)

[aniat.]

@violetta ja spacerkiem mam do pracy 30 min

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, ale rano, zimową porą, kiedy każda minuta cenna dla snu… niekoniecznie

[violetta]

@aniat. To masz podobnie jak ja, ja lubię się rozgrzewać spacerem, pokonuję nawet w deszczowy dzień:)

[Whisper of loves rain]

Udany utwór, który w zwięzłej formie oddaje złożoność ludzkiej natury. Jego siła tkwi w uniwersalności – każdy z nas, jadąc kiedyś autobusem, mógł poczuć podobną mieszankę emocji lub zaobserwować ją u innych.

[aniat.]

@Whisper of loves rain dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.