Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W uczuć przeciągu to ciało przegniłe

Kobiece wdzięki na wezgłowiu z głazu

Czarne te pnącza przez duszę przeszyłe

Krwią napełniają twarz bez wyrazu

 

W gardle jad płynny mi trzewia rozpuszcza

Zmienia w depresje równikowe flaki

Do dna wtargnęła rozjuszona tłuszcza 

I w mózgu zostawia gnijące wraki 

 

W oczekiwaniu krew gesta tężeje

Zastyga mi w delcie duszy i ciała 

Ten wiersz jest o tym że Ciebie nie będzie 

Ale ciągle chcesz żebym ja czekała

Opublikowano

To bardzo ciężki, mroczny i konsekwentny wiersz, który operuje językiem rozkładu, toksyny i biologicznego bólu, żeby opisać emocjonalne opuszczenie

„Ten wiersz jest o tym, że Ciebie nie będzie / Ale ciągle chcesz żebym ja czekała”

To moment, w którym brutalna fizyczność nagle odsłania czysto emocjonalny rdzeń — zależność, krzywdę, nierówność uczuć. Bardzo trafne i bolesne.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...