Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dni policzone są tylko na cmentarzu
wybrukowane to podniebnym pałacem kości
nadają sens zapieczętowanego istnienia
nadzieja się tutaj nigdy nie złości

cmentarna aleja chłonie powoli
jak orszak sunie mężnie licznie nade w przód
możemy tu sobie zawczasu poleżeć do woli
stęchlizna wznieca ten wątły chłód

dzwony już biją jedynie na alarm
strąconych liści od stu brzemiennych głów
rzucamy delikatnie na siebie talar
jak kładzie się do ziemi nasz wątły tułów

orchidee przybywają licznie
męskości owianych tajemnych skał
ta trumna mieni się życiem prze ślicznie
ostatni kogut już będzie namiętnie piał

już nie ma cię chłopcze na tym świecie
sztafeta dobiegła końca już
pamiętasz byłeś rezolutny w tym słowikowym lecie
zalewa to łono dziś furtka z mórz

obrzmiałe są twoje wyniosłe wspomnienia
lecz o nich już nikt nie pomyśli
bo wszystkie te twoje najskrytsze wierzenia
w tej trumnie sobie już jedynie ziści

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Każdemu co innego, we Lwowie rzekł mąż - pisane... I trach na głowie gacha żony stłukł jej dzbanek: - Więcej takich niespodzianek nie masz Gabija? - Mam, lecz nie powiem. ;)
    • @chytrylis   I chyba o to chodzi w poezji - oddając swój wiersz czytelnikom, nie masz już nad nim kontroli, bo każdy widzi w nim to, co przefiltruje przez własną wrażliwość, doświadczenia życiowe, wiedzę i.t.p.  Ja nie lubię wierszy politycznych. W Twoim dostrzegłam boczną furtkę.:)  Pozdrawiam. 
    • @beta_b   Obraz liścia na wietrze idealnie oddaje to uczucie niepewności. Podoba mi się, jak  przechodzisz od strachu do nadziei - od "żyję w ciągłym strachu" do "stworzyć się od nowa". To ważna droga. Refren "tyle we mnie strachu i tyle pragnienia" naprawdę zostaje w głowie - pokazuje to rozdarcie między lękiem a chęcią bliskości. Piękny tekst! 
    • @Gosława wszystko gra, chodziło mi o ,,Pana"

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Berenika97 cieszę się, że ma taki odbiór. Taki był zamiar od samego początku, ale najbardziej cieszy fakt, że czytelnik to dostrzega a jednocześnie korzysta z tej przestrzeni, która jest mu pozostawiona..
    • @chytrylis   To odpowiedziałabym, że ma i to zdecydowanie! Zasugerowało to zdanie:„Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”  :) Ale widzę tu kila możliwości -cenzura i walka o prawdę, możliwość utraty niezależności, bierność społeczna ale żerowanie na obywatelach - sporo jest symboliki. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...