Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Kielichem kwiatów
rozkwitną magnolie
wonią jak winem
upoją przechodnia
i jak przed hostią
rozsypią swe płatki
na dywan trawy
pod stopy

a figur twarze
strzegące historii
i baśni starych
zastygłych już w pomnik
wraz z alejkami
popatrzą na ławkę
i jak liść szepną
on kocha

Opublikowano

Przepraszam oyey, ale nic innego nie mogę powiedzieć jak: oyeeey!!!

Po pierwsze, magnolia to nie kwiat tylko(za internetowym słownikiem):
"Magnolia (Magnolia), ok. 80 gatunków drzew i krzewów z rodziny magnoliowatych, występujących dziko w Ameryce Północnej i Południowej oraz w Azji Wschodniej Ze względu na piękne kwiaty często uprawiane jako rośliny ozdobne, w Polsce uprawa ograniczona z powodu zbyt surowego klimatu."

Po drugie, podmiotem drugiej strofy są twarze (czyje twarze? ano figur). A więc "figur twarze" (co robiące?) "strzegące historii i baśni starych zastygłych już w pomnik" (to baśnie zastygły, a nie twarze albo figury)"popatrzą na ławkę i szepną...".

Na zakończenie dziękuję za to, że poświęciłeś chociaż troszeczkę czasu na zanalizowanie mojego wierszyka.

Jarek

P.S. Jak dawno temu byłeś w Wilanowie?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...