pola bez kresu

[hollow man]

zamknęli nas w próżni w zorzy polarnej
mieliśmy książki reprodukcje obrazów

na granicy sennych fantasmagorii

na granicy naszych zimnych ciał
musieliśmy truć drzewa bo rosły

gasić słońca bo świeciły

i dobrze nam było gdy czuliśmy
słony dotyk znanych ust co stały się obce
od kiedy przyszedł wiatr i zaszumiał kurzem
że na tych pustkowiach każdy jest sam

 

dbaliśmy więc by cierpliwie drążyć bliskość
kobiety szybko odstawiały dzieci od piersi
zwierzęta zdziczały a rzeka przyniosła
zatrute wody wraz z napuchniętymi trupami
tamtych którzy potrafili kochać i płakać
tęsknić każdej nocy po martwych ogrodach

 

wyprawiliśmy im godne grzebanie

a ziemia skuta czystym lodem

obrodziła poziomkami

 

później otworzyło się niebo strugami by nas obmyć
poznaliśmy na nowo zapomniane słowa i myśli
przestały mówić w każdym ze znanych języków

 

jesteśmy jedyni na polach bez kresu
jesteśmy samotnością zamkniętą w ciepłej dłoni

 

 

Edytowane 3 godziny temu przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Lenore Grey]

@hollow man bardzo ciekawy utwór, pełen sugestywnych postapokaliptycznych obrazy:⁠^⁠)