Krzyś

[huzarc]

Krzyś już został ubrany w mundur,

zmężniał,

bo za Stumilowym Lasem

jest jednak świat,

ten w bólu prawdziwy,

toczony w szczękach

żelaznej cygi,

między przelotem zegara

a pogonią umierania.

 

A wy nadal wierzycie

w pluszowe zwierzątka

w fugach drzew

i w malutki rozumek,

który jest odpowiedzią

na świat wbity wenflonem

w obieg materii.

 

 

[violetta]

@huzarc jest też świat przyjemności, dostarcza rodzina:)

[huzarc]

@violetta Jak jest ona na miarę potrzeb, a nie samych trosk, czy rozczarowań.

[violetta]

@huzarc troski i rozczarowania zawsze były i będą i są:)

[hollow man]

@huzarc

No. Różnie mi się Ciebie czyta, ale to akurat jest trafna i bolesna diagnoza.

[huzarc]

@violetta Dlatego coraz więcej ludzi żyje poza rodziną w sensie tradycyjnym;)@hollow man Bo różnie się pisze;) a ten świat czyta się coraz gorzej.

[Mitylene]

@huzarc gdyby tak można na zawsze pozostać w tym Stumilowym Lesie...Niestety czas beztroskiego dzieciństwa mija i po nim  wciskani jesteśmy  w brutalny świat, który rozczarowuje na każdym wręcz kroku...

[Berenika97]

@huzarc

Ten obraz Krzysia w mundurze, który musiał opuścić świat Kubusia Puchatka, to naprawdę przejmujący. Czuć w tym bezradność wobec utraty dzieciństwa.

 

[Radosław]

Dziękuję za ten wiersz. Skojarzył mi się  z utworem pt. Kasztan T. Różewicza.  

 

pozdrawiam 

[Tectosmith]

@huzarc
To ciekawy tekst, ale autor adresuje go bezpośrednio do czytelnika i w ten sposób mnie omija. Pozdrawiam.