historie nieromantyczne

[klaks]

miało być tak pięknie
Tadeusz wszystko
przygotował dla pierwszych
turystycznych gości

jednak dzień przed ich
przyjazdem poszedł
nazbierać drewna do
starej szopy, a tam
zaskoczyły go wilki

jakież zdumienie ogarnęło
nazajutrz turystów
kiedy zamiast wesołego
górskiego klimatu
zastali chłopa kości

nie wypadało go tak
zostawić - powiadomili
rodzinę, poszli na pogrzeb
i zostali na stypę

w drodze do kościoła
z samochodu wypadły
i złamały się narty

turysta Franek chciał
mieć chwil kilka radosnych
na stypie napił się wódki i
włożył tych nart połówki

złamał nogę - był jedynym
kierowcą więc zanim drugi
po całą grupę dojechał, pobyt
w chacie się przedłużył

z daleka w zaroślach Franka
obserwowały wilki - jak
kuśtykał z siekierą przy
szopie, pomiędzy łyczkami
leczniczej orzechówki

Tadeusz pół życia odkładał
na tę górską chatę, pomimo
wszelkich przeciwności
 

[APM]

@klaks tutaj muszę wziąć wilki w obronę. Owszem osobniki młode, chore, oswojone, czy odczuwające zagrożenie ze strony człowieka mogą pogryźć ludzi, ale nie zjadają "do kości". W Twoim wierszu jednak wszystko pieknie pasuje. Wierszyk jest fajny i daje do myślenia. A może nawet pasuje do przysłowia: "Przekleństwo spełnionych marzeń"

[klaks]

@APM Dziękuję za komentarz. tak wilki to wspanałe istony, rzadko atakują lidzi. Tutaj jest karykatura, na potrzeny całego wiersza io charakterze groteskowym :). To nie jest natukowy utwór o wilkach :). Pozdrawiam serdecznie