Odgłosy miasta

[Dariusz Sokołowski]

śpiewy szepty rozmowy radość płacz i śmiechy

jak poblaski odbicia z tej strony jeziora

gdzie ton żaden nie cichnie lecz migoce świeci

i zdaje się nie gasnąć nigdy nie mieć końca

 

niczym w tyglu pasiece gdzie wściekła wre praca

a treść nikła przemienia się w jazgot i syki

w którym jedno się w drugie stapia przeistacza

dyszy dudni bulgoce i gorejąc kipi

 

wieczorem kiedy słucham odległej twej mowy

spokojny choć zmęczony od dnia wrzawy wrzasku

słyszę szum w którym ginie wołanie i spowiedź

i ten syk sunącego nieuchronnie piasku

[Mitylene]

@Dariusz Sokołowski ciekawie oddany charakter miasta, które nidy nie zasypia, a jego odgłosy odbijają się od " ścian echa przestrzeni"...

[Natuskaa]

Każdego dnia, ktoś odwraca klepsydrę i znów ruszamy na ten spacer razem ze słońcem, a bywa, że i z księżycem.

Wiersz się podoba, taki prawdziwy.

 

Pozdrawiam :)

 

 

 

[skasujeto]

kogo ja widzę po latach tu. Podoba się. Nie czuję się na siłach na jakiś wyszukany komentarz/recenzję, bardziej pozostawię swoje wrażenie. Wiersz, do którego można wrócić i pewnie jak na to forum wybitny autor (korekta bo zabrzmiało źle;) nie tylko jak na to forum wyróżniający się). 

 

Po trzecim czytaniu został we mnie "syk sunącego nieuchronnie piasku", które odbieram pod kątem grud rzucanych na wieko

Edytowane 2 godziny temu przez skasujeto (wyświetl historię edycji)