Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W przestrzeni pomiędzy


Rekomendowane odpowiedzi

Gość vioara stelelor
Opublikowano

Wśród wszystkich kwiatów świata

nie ma tak pięknego,

że byłby równy tobie, gdy oddychasz;

przynoszę ci więc kwiat mojej krwi gorącej.

 

Wśród wszystkich ptaków świata

nie ma tak śpiewnego,

że jego głos mógłby z twoim spleść się w jednej arii;

przynoszę ci więc moje serce jak słowicze gniazdo.

 

Wśród wszystkich gwiazd świata

nie ma tak świetlanej,

żeby mogła zasłużyć na sen pod twoją powieką;

przynoszę ci więc słowo gwiazda,

kładę na dłoni, później w nim topnieję.

 

I wśród wszystkich uśmiechów świata

nie znajdę takiego jak twój,

który kwiatem, gwiazdą,słowikiem

wzrasta we mnie, tętni, wije wieczne gniazda.

I nie wiem, co ci jeszcze przynieść, więc tylko

jestem. Tylko jestem daleko,

najbliżej.

 

 

Opublikowano

@tie-break ten piękny wiersz jest dowodem na to, że pomino odległości można być najbliżej...na wyciągnięcie dłoni wręcz, bo w miłości nie ma granic...oprócz tych jakie człowuek sam sobie narzuca...Podoba mi się motyw wzrastającego uśmiechu w wierszu- ma w sobie takie niewyobrażalne ciepło.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...