BITWA MRÓWEK część pierwsza

[Wiechu J. K.]

 

 

BITWA MRÓWEK

 

Pewnego słonecznego dnia wracałem do domu z grzybobrania. Obszedłem jak zwykle swoje ulubione leśne miejsca, w których zawsze można było znaleźć grzyby, lecz tym razem grzybów miałem jak na lekarstwo. Zmęczony wielogodzinnym chodzeniem po pobliskich lasach w poszukiwaniu grzybów i wracając z mizernym rezultatem nie było powodem do radości i wpływało negatywnie na ogólne samopoczucie.
Pogoda raczej nie dopisywała i tutaj mam na myśli deszczową pogodę, lecz nie można było tego nazwać suszą. Wiadomo jednak, że bez deszczu grzyby słabo rosną albo wcale. 
Grzybiarzy również było niewielu co raczej nikogo nie może zdziwić podczas takiej pogody. Wracałem więc zmęczony i z prawie pustym koszykiem, a że do domu było jeszcze kawałek drogi, postanowiłem odpocząć sobie przysiadając na trawie, która dzieliła las z drogą prowadzącą do domu.
Polanka pachniała sianem, a świerszcze cały czas grały swoją muzykę, tak więc po chwili zapadłem w drzemkę. 
Słońce przygrzewało mocno, a w marzeniach sennych widziałem lasy i bory obfitujące w przeróżne grzyby, a wśród nich prym wiodły borowiki i prawdziwki, były tam również koźlaki, osaki, podgrzybki, maślaki i kurki. 
Leżałem delektując się aromatem siana czekającego na całkowite wysuszenie, a przy słonecznej pogodzie proces ten był o wiele szybszy.
Patrząc w bezchmurne niebo nie przypuszczałem, że za chwilę będę świadkiem interesującego, a nawet fachowo mówiąc fantastycznego widowiska. 
Wspomniałem już, że w pobliżu polanki gdzie odpoczywałem przebiega piaszczysta leśna droga i właśnie na niej miało odbyć się to niesamowite widowisko. Ocknąłem się z drzemki i zamierzałem ruszać w powrotną drogę do domu, gdy nagle zobaczyłem mrówki, mnóstwo czarnych mrówek krzątających się nieopodal w dziwnym pośpiechu.
Postanowiłem więc pozostać ukrywając się za pobliskim drzewam obserwując z zainteresowaniem poczynania tychże mrówek.
Słońce powoli chyliło się ku zachodowi. Mrówki gromadziły się na tej piaszczystej drodze i było ich coraz więcej, lecz bardziej zdziwiło mnie co innego w ich zachowaniu. Zaczęły ustawiać się rzędami, jedne za drugimi, zupełnie jak ludzie, jak armia szykująca się do bitwy.
Zastanawiałem się po co to robią, ale długo nie musiałem czekać na wyjaśnienie zaistniałej sytuacji, ponieważ właśnie z drugiej strony drogi zobaczyłem nadchodzące w szyku bojowym masy czerwonych mrówek.

Cdn.

 

 

 

*********************************

Edytowane 23 Grudnia 2025 przez Wiechu J. K. (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Ciekawe, czy stosują się do reguł "Sztuki wojny" Sun? Czekam na c.d. 

[Tectosmith]

@Wiechu J. K. Ciekawy pomysł i czytelna rama obserwatora. Mam jednak wrażenie, że wstęp jest bardzo rozbudowany dużo opisów (pogoda, grzyby, zmęczenie) spowalnia dojście do właściwego „widowiska”. Być może tekst zyskałby na skróceniu początku i szybszym wejściu w scenę z mrówkami. 
Czekam na część drugą. 
Pozdrawiam. 

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Marek.zak1 Raczej jak zdyscyplinowana piechota rzymskich legionów. :)

 

@Tectosmith Rozumiem, lecz opowiadanko napisałem w 1977 roku i po usunięciu tych opisów treść utraci swoją wartość, że tak powiem "historyczną." Pozdrawiam :)

 

 

 

*****************************

Edytowane 23 Grudnia 2025 przez Wiechu J. K. (wyświetl historię edycji)

[Tectosmith]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem. tym bardziej czekam na kontynuację. 
Pozdrawiam ponownie.