Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Magnetyczna jest ściana pomiędzy
indukcjami każdego z wymiarów,
utrzymując w półpłaszczyznach więzy,
zawiązane od swoich nadmiarów.

Grawitacja rozpadła się cała,
izolując wtórności obrzeży;
strumień cząstek nieznanych wyzwala,
nanizanych na sznury pacierzy.

Najpierw niebo rozbłyska purpurą.
Fuzja helu zapala latarnie;
neutrony, wypchane futurą
zagęszczają się w sobie, oparnie.

Krążą iskry, wzbudzone martwicą
co rozlała się w stałą materię,
wyżłobioną w półślad okolicą,
tworzy meta stabilną scenerię.

Wszystko gaśnie, reakcja zanika,
zwykła chemia nie daje nam znaków.
Pozostaję w płaszczyźnie chodnika,
zapatrzony na ślady ślimaków.

Opublikowano

Nie znam się na chemii, ani fizyce, więc nie wiem, na ile to ma logiczny sens, ale jak dla mnie wiersz bomba. Forma mogłaby być lepsza (rymy, rytm), ale jest ok, a smaczkiem w tym wierszu jest raczej ujęcie tematu. Na plus!
Pozdrawaim.

Opublikowano

Nauki ścisłe w służbie poezji? Jak najbardziej! I Twój wiersz to dobitnie udowadnia - niektóre fragmenty budzą skojarzenia z moim ukochanym STAR TREK-iem - i za to OGROMNY plus ode mnie Ci się należy. A tak na serio - barwnie, naukowo, świetnie ;-)
POZDRAWIAM!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...