Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

 

Tu się wciąż mieszały rody znakomite
sąsiedzi Gorzkowa Żółkiewscy z Żółkiewki
Piotr mężem Gorzkowskiej ziemie pozostawił
które wzbogaciły majątek Gorzkowa.

Stanisław Żółkiewski Żółkiew wybudował
tak jak Jan Zamoyski kościół erygował
stworzył w Kresach Wschodnich perłę renesansu
władał nią szlachetnie w siedemnastym wieku.

Zofia Teofila wnuczka Stanisława
wyszła za Jakuba Kraka kasztelana
z nim powiła syna wodza prześwietnego
zwycięzcy spod Wiednia Jana Sobieskiego.

Na gorzkowskiej ziemi król prawnie dziedziczy
Gorzkowskie tereny dwór w Pilaszkowicach
nadał prawa miejskie gorzkowskiej osadzie
prawo o jarmarkach miastu ofiarował.

W ramach posiadłości rodowych Sobieskich
Gorzków wraz z Wiśniowem i Wolą Sobieską
znalazły się w kluczu dóbr Pilaszkowickich
a po jego śmierci syn Jakub dziedziczy.

Panem nad Panami Zamoyski w Zamościu
sławny ten Sobiepan liczne wsie dzierżawił
swoich dóbr nie poddał królowi szwedzkiemu
pierwszy mąż Marysi żony Sobieskiego.

 

 

 

Opublikowano

@Robert Witold Gorzkowski Zrobiło się nostalgicznie i mitologicznie zarazem. Kiedyś zacząłem tworzyć alternatywne dzieje rodu Sobieskich, pozwalając fantazji na wyprostowanie kilku zakrętów dziejowych za panowanie Króla Jana, który chyba jako ostatni mógł Sarmacką Rzeczpospolitą  wprowadzić w zupełnie inny wiek XVIII, w jakim zaczęła się współczesność, jaką była… co zacząłem to dokończę na emeryturze:) Dzięki za ten tekst:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Na wirusy to chyba nie bardzo cokolwiek pomaga, bo one nie są żywe tak jak bakterie. Może tylko żeby się nie namnażały. Może będzie już lepiej. 
    • oto siedzimy tutaj ty ja i oni i ty masz tajemnice i ja nie jestem szczery na parapecie kwiat rozczapierzył palce walcząc o przetrwanie spóźniona konewka w spóźnionej dłoni wyschnięta twarz zegara z fałdem Verragutha anioł stróż jak hobbit latający tam i z powrotem mosty spragnione człowieka aut szyn pociągów na skraju mój podpis PC i rok lata całe choć zła jest akwarela przez chwilę byliśmy dziećmi i mniej jest tych chwil na lekach choć śpię mniej i miej mnie na względzie kiedy wejdziesz antynomiczne przeklnij i jeśli zechcesz cokolwiek mąci ci umysł zdradź kto mi zapieprzył godzinę twój zwrot po zawrocie głowy spieszą się galaktyki muszą nadrobić w czarną przestrzeń decyzje bez odwrotu jak to ma działać do cholery wytworne perpetuum mobile - ziemia droga ruch (okrężny) ja nietrzeźwy i ty pijana oni i wreszcie bez nich kolor butelek na ścianach centralny punkt wszechświata z dystansem fiksujący soczewkę blisko blisko   i coraz dalej i dalej    dość.    
    • @_M_arianna_W... fajne!
    • Zapytasz: skąd się tam wzięła ta odrealniona istota?   Gdybym go sam nie zobaczył, a on nie prosił mnie o pokarm, uznałbym go za nocną zjawę sunącą poprzez uroczą Grenadę.   Zlazł bezszelestnie z płótna Dalego, ogonem zawijając — flamenco tańczy. Skacze ponad dachami złotej Malagi, zwinny jak kot Don Kichota z Manczy.   Piękny rycerz o pociągłej twarzy siedzi tam ciągle i o czymś marzy. Jakże chciałoby się do niego podejść, zahaczyć w tańcu o gorącą Kordobę.   Uczuciem uderzyć w pierś bailaory, wytrącić jej ze zwinnej dłoni kastaniety, na kopię nadziać wszystkie podniety i tobie je podarować, piękna Sewillo.
    • @Łukasz Jurczyk tak...masz rację  dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @.KOBIETA. dzięki serdeczne  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...