Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wyszłam samotnie w mroczną noc;

Młoda krew za morzem przelewana 

Przesiąkła skrzydła mojego ducha-

Nosiłam swój smutek wyczerpana.

 

Lecz kiedy w górę uniosłam głowę,

Ponad cienie w zimnym śniegu drżące,

Zobaczyłam na wschodzie Oriona,  

Znajome gwiazdy jak dawniej lśniące.

 

Przez okna w domu mojego ojca,

W zimowe noce bawiąc się snami,

Jako dziecko widziałam Oriona

Ponad innego miasta światłami.

 

Mijają lata, sny, mija młodość,

Wojny serce świata rozrywają,

Wszystko się zmienia, tylko na wschodzie

Te piękne gwiazdy niezmiennie trwają.

 

I Sara:

I went out at night alone;

The young blood flowing beyond the sea

Seemed to have drenched my spirit’s wings—

I bore my sorrow heavily.

 

But when I lifted up my head

From shadows shaken on the snow,

I saw Orion in the east

Burn steadily as long ago.

 

From windows in my father’s house,

Dreaming my dreams on winter nights,

I watched Orion as a girl

Above another city’s lights.

 

Years go, dreams go, and youth goes too,

The world’s heart breaks beneath its wars,

All things are changed, save in the east

The faithful beauty of the stars.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Zgadzam się i sam uczestniczę w akcji uwalniania słów i zwrotów ze ściśle przypisanego im tradycyjnego znaczenia. Niektóre z nich są powtarzane i powtarzane, a wcale nie musza być trafne. Niektóre zresztą sama tu wymieniłaś.  Mój ostatni wpis to też o tym:). Cieszę się, że  razem uczestniczymy w tej akcji. Może ktoś jeszcze dołączy. Pozdrawiam serdecznie. 
    • Kłótnia. On ją pyta w złości: „O co tobie biega? Powiedz!”. Spięta, szepcze: „Będzie prościej...”. Wtem ucieka po tym słowie.   On ją goni, ona biegnie drogą, lasem, pośród kwiatów. Woła za nią wciąż bezwiednie: „Nie odbiegaj od tematu!”.   Był to zbieg okoliczności, bo ten bieg oznaczał więcej. Ona się wszak, dla ścisłości, ubiegała o atencję.
    • @Waldemar_Talar_Talar

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      U mnie dziś takie przemyślenia:    Zamykam oczy  Twoja twarz pogodna  Oczy- gasnący blask Wypieram tą myśl  Nie chce by stała się prawdą  Mówisz " udało mi się "  I odchodzisz tydzień później Twój fotel , dla mnie,  Wciąż w nim siedzisz  Usta wykrzywione w uśmiechu  I tlen, który nie zdołał Cię ocalić . Ja też nie zdążyłam. Potrafię płakać .  
    • @violettaŁadnie o ciszy :) Bardziej pasuje mi pierwsze zdjęcie do tematu i chyba dlatego je wybrałaś do wiersza. Jest w nim cisza.  
    • @violetta a ja bym jeszcze dodała:   "W majowym słońcu skąpana, stoisz jak obraz najsłodszy, przez wiatr lekko rozczesana, w sukni od pąków uboższej.    Pobiegnę za Twoim zapachem, gdzie płatki magnolii lśnią biało, by pod tym kwitnącym dachem, wiosnę wspólnie wychwalać całą."   Brakuje tylko zdjęcia, jak to ja mam w zwyczaju;)          
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...