Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

powrócił by odnaleźć wspomnienia

szczególnie jedno


zdążył sprawdzić

że w tym miejscu co kiedyś

już ich nie ma


żywi nadzieję kęsami wiary

że znajdzie w jakimś innym

nacieszy uszy niepowtarzalną barwą dźwięków

umysł nostalgicznym widokiem


możliwe że nie w tym samym miejscu

lecz chociaż podobnym

budzącym chcianą przeszłość

gdzie przyszedł na świat

spędził dzieciństwo


zgubił trójkołowiec

jadł kwiaty akacji

okrwawił kolana

potykając stopy o nierówności


niektóre domy poznaje

elewacje wyglądają prawie tak samo

w przeciwieństwie do niego


tylko rodzinnego domu już nie ma

jest za to dużo większy market

mógłby pomieścić wiele rodzin

łącznie z wyżywieniem


znowu pyta przypadkowego przechodnia


tym razem uczynny człowiek służy pomocą

patrząc na przybysza

jakby chciał o coś zapytać

lub zadzwonić

jednak po chwili wskazuje kierunek.


z radosną duszą na ramieniu

idzie pospiesznie

od pewnego czasu słysząc przed sobą

znajome odgłosy

miękko twarde

rytmicznie skaczące echa


w zapomnianym zakątku

między szpalerem pustych wierzb

w poświacie zachodzącego słońca

dostrzega kawałek podłużnej powierzchni


choć zwyczajnie szara

chaotycznie nierówna

zaprasza go migotliwym lśnieniem

spełnienia tęsknoty

w wiosennym ciepłym deszczu

który spełnia życzenia


los dzięki temu

który wskazał drogę

pozwolił mu odnaleźć

by mógł poprzez łzy wzruszenia

zobaczyć

oraz dotykalnie doświadczyć

być może u schyłku życia


ukochane kocie łby

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Dekaos Dondi Kocie łby - niewygodne, ale mocne drogi, których jest coraz mniej. Skojarzyła mi się taka droga z żwirówką. Ostatni raz widziałem żwirówkę w ubiegłym stuleciu. Za jakiś czas została pokryta asfaltem. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Rrr   napisałaś  wiersz, który rozcina ciało i duszę jednocześnie !   każda lepka dłoń, każdy ptak w głowie to manifest niedomkniętego serca.    próbuje ono uchwycić miłosć, zanim ulotni się jak motyl, a my zostajemy z bólem, który jest jednoczesnie całym sensem i formą istnienia.     bardzo interesujący.      
    • Było jak w kinie, gdzie celuloidowe marzenie w ciasnym mroku kryło się za brudną kotarą, jak dym gasnącej huty.   W Psach narodziła się Polska, którą poznajemy, patrząc bez kłamstwa, z otwartymi oczami na detale lizane już przez kolejne pokolenie.   Kurwy stały się madonnami, gdy znajomość obcych języków przekreśliła rachunek win, a każde skurwysyństwo przechrzczono w cnotę - przez palce oglądane obrotem złotej monety.   Rewizorzy czerwonej gwiazdy, komisje od niebieskiej flagi.   Wszyscy grali, pierwsi i ostatni.   Wszyscy przegrali.   Nadejdą nowi.   Jak zawsze - od wschodu albo z zachodu nocy.   W naszym kinie - prosektorium.    
    • @Berenika97   Bereniko.   Twój wiersz jest jak powietrze, które nie daje się odsunąc , jak ciężar spojrzenia, który przenika ciało i myśli.   gęstnienie obecnosci,   puls, który staje się rytmem nie do odparcia, sprawia że erotyzm tu nie jest fizyczny, lecz absolutnie fundamentalny !   jest w każdym oddechu, w każdym milczeniu między słowami.   to erotyka, która nie krzyczy, lecz wciąga od środka, rozpuszcza granice miedzy ja i ty, zmienia przestrzeń w jednośc, w której pragnienie i oddanie   stają się jednym.   przepięknie pokazujesz że intymność może być nieuchronna, spokojna, a jednocześnie potężna, i że najgłębszy dotyk nie zawsze wymaga rąk.   wystarczy obecnosć, pewność, nieuchronnosć .   szczęśliwy jest ten człowiek, którego ten wiersz uderza, bo staje się świadkiem tej nieuchwytnej siły, tej gęstej obecnosci, która przenika wszystko .   wiersz  utkany niezwykłym erotyzmem.   posiada on jeszcze jedna szczegolną cechę.   zanurza czytelnika  w tę gęstą, erotyczną obecność.   to jest Nika piekny wiersz.   niezwykły.          
    • @Jacek_Suchowicz fajne , rozważnie dostrzegasz świat i ludzi którzy go kształtują. Ktoś powiedział ,że rzeczy proste są genialne chyba Paulo Coelho.  Tak , znalazłem ; „Rzeczy proste są zawsze najbardziej niezwykłe i tylko mędrcy potrafią je pojąć”. Dziękuję ci za uwagę.    Pozdrawiam.  :)
    • Dziękuję Wam wszystkim za opinię.   PS "Berenika" to moja ulubiona opowieść E.A.P.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...