Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dzienniczek

infelia
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

infelia

infelia

Opublikowano
Opublikowano

Wrzesień – klasa 3b, podobno najlepsza.
Uczeń wykazuje dużą chęć zdobywania wiedzy,
Lecz tylko wtedy, gdy nie śpi z nosem na ławce.
Wymagana rozmowa z rodzicem.

 

Październik – wystawiono złą ocenę za zachowanie.
Na lekcji plastyki syn ulepił z plasteliny cycatą babę.
Listopad – zauważono wzmożone podkradanie
Kanapek z tornistrów uczennic; zlecono dożywianie.

 

Grudzień – trwa śledztwo w sprawie zniknięcia
Pierników i cukierków z choinki.
Pani dyrektor zaprasza rodzica.
Styczeń – uczeń uciekł z lekcji muzyki, a wcześniej

 

Pokazał, jak się gra na nosie.
Przewidywana jest nagana.
Luty – uczeń wystąpił w szkolnym teatrzyku
I profesjonalnie zagrał drzewo – brawo.

 

Marzec – w dniu wagarowicza lokalizacji
Ucznia nie udało się ustalić – nagana.
Kwiecień – znaczne postępy w nauce.
Wypracowania są na piątkę, ale z dopiskiem

 

Pani od polskiego: „Pracowity tata”
Maj – uczeń zbiegł z pochodu pierwszomajowego,
By zajadać się watą cukrową.
Rodzic natychmiast wzywany.

 

Czerwiec – syn, niezadowolony z ocen na świadectwie,
Poprosił panią wychowawczynię o flamaster
I domalował sobie czerwony pasek.
Ciało pedagogiczne zemdlało, a uczeń tylko zagwizdał.

 

4
Berenika97

Berenika97

Opublikowano
Opublikowano

@infelia Stworzyłeś świetny portret dziecka, które jest po prostu... dzieckiem. Nie idealnym, nie "grzecznym na medal", ale autentycznym, ciekawym świata i pełnym życia. Świetny tekst!

Ps. Tak może było w czasach minionych, teraz dzieci rozrabiają trochę inaczej. :)

1
vioara stelelor

vioara stelelor

Opublikowano
Opublikowano

@infeliaBrawo! To wyborny wiersz, w którym jest wszystko, co trzeba - prawdziwe życie, humor, nawet odrobinę przechylający się w stronę groteski, ale też subtelna, dyskretna liryka, zmyślnie ukryta w detalach (cycata baba, wata cukrowa, uczeń grający rolę drzewa).

Radosna, sztubacka niewinność przeplata się tu jednak z pewnego rodzaju gorzką refleksją, która ukazuje bardzo asymetryczny konflikt między tym, co przecież naturalne, żywe, wesołe, intuicyjne - a ciasną klatką bezdusznej instytucji.

Za puentę o czerwonym pasku postawiłabym siódemkę z plusem ;) Dlatego, bo wreszcie przywraca właściwy porządek świata.

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • violetta
      gdy księżyc jest w kształcie serca

      Przez violetta · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka śliczne kwiaty:)
    • Alicja_Wysocka
      Przyjaciele

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Berenika97 Już tutaj byłam ale wiosna mnie zawołała.   Tu chodzi o mechaniczne ratowanie, które rozmija się z bólem. stawiają szkło (czyli: znieczulenie), umniejszają ją („nie była dla ciebie”), wyliczają wady, proponują wyjście w miasto, klepią po ramieniu. To jest język działania, nie czucia.   On   kiwa głową (czyli współpracuje pozornie), milczy, wraca do mikroszczegółów (pieprzyk, włosy, sposób mówienia imienia), chce zostać w miejscu zapachu. To są sygnały świeżej, żywej więzi, której nie da się „rozchodzić w butach” jak to pięknie  ujęłaś.   Oni próbują przepisać jego doświadczenie: z miłości - na pomyłkę z straty - na ulgę z żałoby - na „idziemy w miasto"   On nie zdrowieje. dopasowuje się niby do przyjaciół, których dobre intencje rozmijają się z prawdziwym przeżywaniem straty.  Życie, celnie je podpatrujesz :)
    • Máire
      Jestem Sylvią Plath

      Przez Máire · Opublikowano

      we wspaniałych wyzwolonych czasach dwudziestego pierwszego wieku gdzie kobieta może   mieć wszystko być matką żoną kochanką ministrą chirurżką gościnią nie być próżna i pusta mieć lat czterdzieści pięć a wyglądać na dwadzieścia jak się ją zrobi i nie jest zaniedbana lub leniwa   co pół roku wykonać botoks i stymulatory tkankowe za przecież własne pieniądze elegancko z umiarem nie gonić za młodością godnie się starzeć mieć klasę i przede wszystkim nie polegać na mężczyźnie bo na tym to polega żeby żyć niezależnie ale nie samej bo przecież wtedy coś z nią nie tak i pewnie jest konfliktowa     określić priorytety nie być karierowiczką by potem nie żałować mieć ambicję i czas dla rodziny rozmnożyć się do trzydziestki wyjechać na staż zagraniczny ubierać się nie w sieciówkach a tylko w modzie etycznej i zmieścić to wszystko przy dobrej organizacji czasu bo wszystko jest tylko i wyłącznie kwestią dobrej organizacji w trzydzieści sześć godzin na dobę pomiędzy pilates na reformerach a konferencją dotyczącą obturacyjnego bezdechu sennego w stopniu ciężkim     przy moich wyższych emocjach wykształceniu wrażliwości pieniądzach włożonych we mnie przez ciężko pracujacych rodziców wsparciu bliskich terapii raz w tygodniu przystojnego męża, który tak bardzo mnie kocha     w wyzwolonych czasach po głębokim przemyśleniu i na własne życzenie podjąwszy dojrzałą decyzję po czterech latach terapii pcham glowę do rozgrzanego piecyka by nie wydać się przesadnie atencyjna nie krzycząc nawet pomocy
    • truesirex
      Foreplay …

      Przez truesirex · Opublikowano

      @KOBIETA

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Cudowny obraz!! bardzo mi sie podoba.   Pozdrawiam serdecznie :))      
    • Konrad Koper
      Ucieczka „demona”

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      „ Dalej od Boga” na szczęście rogi wpadły pod nogi  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...