Piękny, nostalgiczny wiersz, o przemijaniu, samotności, namiętnościach, tak jak w książce „Sto lat samotności” Marqueza.
Na pewno celowe skojarzenie tytułu :)
i może jeden cytat z książki :
„Życie nie jest tym, co człowiek przeżył, ale tym, co i jak zapamiętał”.
Gdy i myśl i dusza
szczęście na śmierć niosą,
sen życie wygłusza
powieścią niekosą.
Kwiecisty los na noc zbudzony
woła - idźcie po marzeń tony!
Tak jak nadzieja, gdy po boleści
jestestwo umila na wzorzec powieści.
każde kolejne słowo charakteryzuje się liczbą liter odpowiadającą kolejnym cyfrom rozwinięcia liczby pi (3.14…) :)