Emily Jane Brontë - Ten wiatr, zwykłam słuchać jak się wzmaga (That wind, I used to hear it swelling)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Ten wiatr, zwykłam słuchać jak się wzmaga

Boskim szczęściem upojona;

Mogłaś widzieć, że się ze łzami zmagam,

Lecz płakałam zachwycona.

 

Uwielbiałam, gdy leżąc w samotności

W długą, ciemną zimową noc, 

Śniłam nadzieje i szczere radości,

Których w dzieciństwie znałam moc.

 

I och, one lepsze niż wszystko były,

Co przynieść mogą przyszłe dni,

Niczym gwiazdy w niebo się wzbiły,

Do dziś ich światło jasno lśni.

 

I Emily (1839):

That wind, I used to hear it swelling

With joy divinely deep;

You might have seen my hot tears welling,

But rapture made me weep.

 

I used to love on winter nights

To lie and dream alone

Of all the hopes and real delights

My early years had known.

 

And oh! above the best of those

That coming time should bear,

Like heaven's own glorious stars they rose,

Still beaming bright and fair.

[Omagamoga]

Z radością bosko głęboką
.........
Lecz z uniesień łzawię oko

[iwonaroma]

Dobór wierszy do tłumaczenia nie jest przypadkowy - świadczy o naszym połączeniu z Autorem/Autorką :)