Historia edycji

@Jacek_Suchowicz   Dziękuję za ten wiersz i słowa może rzeczywiście droga inna, nowa on w biegu, ja w czerwieni sukienki każde w swoim świecie, jak odległe planety.    Lecz wieczór umówiony - to był kontrakt konkret między chmurami, realny fakt i może masz rację - nie pasowaliśmy w różnych światach, różnie żyliśmy.   Sukienka wciąż piękna - dla mnie samej jutro założę ją, już bez nadziei daremnej

Piosenka:     Myślałam – tak myślę za dużo. Zbyt dużo rojeń w wyobraźni Co tylko spokój burzą – Nie dotykając Twej jaźni.   Uczucia – trudno powiedzieć. Może? Może… Ale jak nazwać je… Już sama się sobą trwożę, I nie wiem po co i gdzie.   Wiesz, wyobrażam sobie – Ciebie, mnie. A Ty, co o mnie myślisz? Moje serce niepewność tnie! Mówiłeś, że śnisz....   Śnisz bajki, baśnie, sny natchnione – Lecz co znaczą one?!   Tyle mówisz, mówisz o uczuciach, O tym co w głowie siedzi. A ja tylko och i ach – A cień Twój mnie śledzi!   Wyjdź z mojej głowy, ja nie mogę! Ach, czemu tak łatwo Ci to przychodzi? Ja już tylko czuję trwogę – Nie wiem – umieram, czy coś się rodzi.   Kto dał Ci władzę nad moimi myślami, Mówisz i mówisz, a ja nie wiem. Rozumiesz wszystko cokolwiek powiem – Nawet słuchasz czasami!   Ach, i tylko ach i och, powiedz czemu Wszystko musi być po Twojemu?!   Mówisz o smutku, bólu, cierpieniu, O poezji, miłości, natchnieniu.   Tyle wiesz, A nie powiesz Co w Twojej głowie siedzi naprawdę?   Powiedz mi prawdę!  

Nie wiem co robię, nie patrzę. Chodzę i odbijam się od ścian. Jest zimno. Dotykam blizn. Dłonie są jak lód. Serce… bije. Tylko jedno. Sprawdzam kilka razy. Szkoda. Zimno rozlewa się. Ból usiadł na biodrach. Jest ciężki i ciepły. Zamknę oczy, chciałbym marzyć. Nie mogę zasnąć. Wstaję, siadam. W kółko. Patrzę za róg. Widzę kształt… jednak nie. Gubię się w myślach. Serce… zwalnia. Za oknem słyszę krzyk. Żyją. Nic się nie stało.

@piąteprzezdziesiąte,    @Leszczym,  dziękuję :)

@Cyjan Dziękuję