Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

wspak

kall
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/24336-wspak/

Rekomendowane odpowiedzi

kall

kall

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

codzienność to nie-zwyczajna
rozmowa z kobietą

słowa wirują nad stołem
przeważnie kawę popija
uśmiechem

bez konkretnych przykładów-
jak milczenia unikać
dokładności

poplamiony obrus
spogląda zadziwiony
ty naprawdę potrafisz uwierzyć

sukienka uszyta
z abstrakcji

a gdy zrozumiesz
spłoszona własnym spojrzeniem
ucieka tak nagle
- w pół zdania

* * *

żadnym talentem czytanie poezji
życie ogląda się
wspak

Agnes

Agnes

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




żadnym talentem
czytanie poezji

życie ogląda się wspak ?

wiem, że moje uwagi są lakoniczne i nieuzasadnione, czysto subiektywne, ale to z braku czasu, może coś skorzystasz, ale nie musisz:) dobrze się bawiłam Twoim wierszem, bo się podoba:)

kłaniam się
a
kall

kall

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

skandynawska, arku, agnes - dziękuję za wizytę.
a teraz po kolei ;)

skrócić pewnie, że można - ale czy wtedy ta rozmowa nie będzie zbyt dosłowna :)
teraz zaczęłam się zastanawiać Agnes nad zmianą w drugiej strofie - może naprawdę do popijania zagonić słowa... sukienka z abstrakcji, oczywiście. myślnik się zaraz pojawi. w ostatniej zwrotce chciałam zwrócić uwagę na tę inność, której dowodzę w całym wierszu. dlatego wspak jest wyenterowane...

jak się podoba po zmianach? :)
pozdrawiam
k.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/24336-wspak/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      Niewidzialny

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @wiedźma @piąteprzezdziesiąte @Waldemar_Talar_Talar dziękuję Wam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Poet Ka
      Jureczek

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @piąteprzezdziesiąte dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Trollformel
      Pensé

      Przez Trollformel · Opublikowano

      I poszły bratki z zapasem zapachu zabrały wytrwałość nie dla nich lato ten co wysłał je z korytka trumienki do gruntu zdziwiony po deszczu trupimi skrzydłami osuszył 
    • Natuskaa
      Nie zabiegam

      Przez Natuskaa · Opublikowano

      Nie zabiegam, nie zbiegam, nie podbiegam… odbiegam. To fakt niepodważalny. Bo ja… wszystko mam.   Życie, to satyryczna opowiastka o człowieku, który od zawsze wszystko ma. Mimo to jest w ciągłym szukaniu, wymyślaniu, głodzie, chłodzie, pragnieniu, zawiści, zawziętości… nuuudzie. Nudzie. Nudzi się, więc kombinuje, co by tu w swoim bytowaniu ulepszyć, przyspieszyć, podnieść, zobaczyć… zooobaczyć. Patrzy na piramidy, winorośl, narkomanów, kolorowe pigmenty na skórze, patrzy w mikroskop, patrzy gdzie nie widać nic, ale on przecież patrzy to wie, że coś tam jest. Zwiedza… zwieeedza miasta, kościoły, pomniki, jeziora, góry, lasy, ławki i puby. Wierci się. Co by tu chcieć ?!… o co by tu zawalczyć?!…. zawaaalczyć! Lata na drugi koniec ziemi, bo tam coś ktoś kiedyś zasadził, zrobił, powiedział… do sklepu po wodę gazowaną, do zoo pooglądać lwy, małpy i słonie… zażerając się popkornem. Ma wolną wolę, własną… istnienia, tworzenia, brania… grabienia… i liście na podwórku. Nie zabiegam o to by oddychać przez słomkę, albo nadymać policzki jak rybo-jeż. Bo pierwszą i najważniejszą zasadą, wręcz tajemnicą istnienia tu właśnie, jest nieskrępowany oddech, a nie szklana rurka (w wersji premium do słomki) wsadzona w szklany pojemnik, by sączyć powietrze ostrożnie i dochodzić do omdlenia/niedotlenienia. Odbiegam więc, kiedy szala wagi się przechyla w jakikolwiek sposób. Biorę miecz i ucinam, bo nie warto tracić wszystkiego, lepiej stracić pasożyta. I znów można oddychać głęboko… głębiej, z lekkim uśmiechem idąc krok za krokiem po wielkiej bibliotece, dotykać okładek,  przesuwać palcami po zagłębieniach, zachwycać się misternymi złoceniami, sprawdzać prawdziwość kapitałek... odbiegając od czyiś wyobrażeń, brakiem zabiegania.
    • aff
      Polemiki

      Przez aff · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Naprawdę przejęłam się Twoja odpowiedzią,bo zrobiłam w tym roku takie syropki i teraz będę się martwić, czy dobre.   Czy to tylko metafora? A i kaszel jest prawdziwy Dziękuję pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...