Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w jego dłoniach
autopsja zapomnienia
mętlik wzruszeń
umiera
pod płaszczem obłudy

zakochany
w dziecku błękitu
szukałeś tego
co było
tuż

od zawsze
bogom poślubiony
do szaleństwa
granic
chroniłeś duszę

****
fabryka marzeń
poeta

tak szybko
zacząłeś mówić
szeptem

Opublikowano

Witam! Pozwolę sobie pomajstrować trochę na otwartym wierszu, by przedstawić moje uwagi ;-)

"w jego dłoniach
autopsja zapomnienia
mętlik wzruszeń
gaśnie >>> jakoś mi tak bardziej płynnie wtedy się czyta
pod płaszczem obłudy

zakochany
w dziecku błękitu >>> za dużo tu siedziało przymiotników ("błękitu" starczy")
szukałeś tego
co było
tuż

od zawsze
bogom poślubiony
do granic szaleństwa >>> tylko inny szyk!
chroniłeś duszę

****
fabryka marzeń
poeta

tak szybko >>> tak "z małej" ;-) (czystość zapisu)
zacząłeś mówić
szeptem"

Poza tym wiersz jest czytelny, poprawny, przekazuje, co ma do przekazania, choć temat należy raczej do popularnych. Ale tu tzw. "oklepania" nie widać!
POZDRAWIAM!

Opublikowano

Samo zło opisz bardziej to ,,ale".
MiCHALe zastosuję trochę twoich przemian, rzeczywiście są przydatne.Ta wielka litera przy samym końcu przez pomyłkę się zrobiła:)ale szyk w trzeciej zwrotce zostanie i ,,umiera" w pierwszej też:)
pozdrowienia

Opublikowano

a) trzeba być bardziej spontanicznym
b) jak już są jakiś drobiny, to od razu nie kleić wiersza
c) każde słowo ma wartość, a jak go nie szanujesz to może pobawić się w epikę (każde znaczy dokładnie każde)
d) nie tuszować suchości tylko pisać ciekawie- zawsze i wszędzie
e) więcej wyczucia, które bierze się z oczytania
f) odhaczyć się od konwencji
g) pisać mniej infantylnie. naiwność bywa dobra, ale u ciebie nie wychodzi (ogółem mówiąc)
h) poprawność to nie wszystko i prędzej czy później prowadzi do wtórności

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • raz Szewczyk Dratewka co smoka pokonał objazdu galaktyki na rydawnie dokonał   Proxima Centuri jest blisko lecz inne gwiazdy daleko towarzysz Lenin więc rybki łowił nad wierną rzeką!   a na kogo wypadnie  to na tego bęc! grawilotem więc ładnie pokonuję kręt... azali....prawa termodynamiki są nieubłagane!
    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...