Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dla chwil ujęty — w żyłach

FaLcorN
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

FaLcorN

FaLcorN

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

@huzarc dziękuję za inspirację

 

 

Jestem poetą,

dopóki wierzę, 

więcej nie trzeba.

 

Nic nie muszę,

poezja mnie niesie,

pisze dla mnie scenariusze. 

 

Łzy uronię,

oczy mam jeszcze czułe,

niech światło chłoną i mrok,

dla równowagi.

 

Jestem sobą, 

w głębię nurkuję, 

po serca podszewkę,

po poduszkę z piasku. 

 

Wiem, że nie złapię anioła — snów

który jak chmura, albo atmosfera,

przed pychy chwastem, chroni.

 

 

Po prostu jestem, 

mam swój czas. 

Ujęty w żyłach, 

opisany imieniem i nazwiskiem.

Doprawiony szczyptą słów, 

wschodząco-zachodzący,

element Boskiej układanki.

 

 

Edytowane przez FaLcorN (wyświetl historię edycji)
5
FaLcorN

FaLcorN

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

Chyba nie zrozumiałeś intencji mojego wiersza. Jestem poetą bo tak moje sznurki ułożył ten wobec którego jestem pyłem, co najwyżej. Nie muszę mantrować tego kim jestem, by się dowartościować. Nie czuję się zaniżony jakkolwiek. Myślałem, że jestem w odpowiednim miejscu? Czego oczekujesz od poezji? Przeinteluktualizowania? Ma uczyć, bawić, wzruszać? Piszę co czuję, bo tak rosnę, czy nie do tego warto dążyć?

Pozdrawiam!

obywatel

obywatel

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

nie wiem tylko po co?, może dlatego że autor musi tłumaczyć co gdzie i dlaczego, pocę się jak lokomotywa, i ciężko dyszę - pracę zaczynam, już moje żyły napina serce, kto pęknie pierwszy ja tego nie wiem, może ta praca jest po to by - tak się stało, i martwe to moje ciało, - bo tak naprawdę jestem zmartwiony, po co to wszystko, a wiem bo każdy jest urażony tym co?

Edytowane przez obywatel (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Róża

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Radosław na temat! i... ponad... temat! :)
    • Jacek_Suchowicz
      nie "najlepszy sposób"

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @Berenika97 Pamiętam z dzieciństwa babcia mnie wychowywała na wsi i zawsze tłumaczyła aby na 6 - 8 kur w kurniku  był jeden kogut - jest więcej jajek  a poza tym proszę nie deprecjonować kogucików i kogutów. Kurki mają ciekawszy żywot. do tej pory z dzieciństwa pamiętam scenkę z podwórka jak kogut naskoczył na kurę. ona na chwilę przysiadłą a potem się podniosła otrzepała pióra i dumnie zagdakała - coś w tym jest:)) Pozdrawiam
    • bazyl_prost
      troposfera

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      no własnie, tak jak napisałem , dysonans poznawczy
    • hollow man
      troposfera

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Charismafilos O, i tu mamy coś merytorycznego. Thx.
    • Triengel
      Pan Mroku

      Przez Triengel · Opublikowano

      Pamiętam jak Kiedyś dawno Poznałem Pana Pan Mroku Takie imię  Mu nadano Na ławce  Późnym wieczorem  Lubił siedzieć  Patrzeć się  Na innych Był sam Był smutny Towarzystwa pragnął  Tak pomyślałem  Podszedłem wtedy Przywitał się  Grzecznym tonem Nosił maskę  Skrywał emocje  Nie zdejmował  Był bezpieczny  Tak chciał  Spytałem się  "Co słychać" On odpowiedział  "Smutno mi" Miał maskę  Nie widać  Uśmiech widniał  Skrywał ból  Jego ciężar  Mnie dosięgnął  Byłem silny "Jak pomóc?" Spytałem się  Westchnął głośno  Palcem wskazał  Na boisko Dziecięca radość  Tęskno mu Chciał tego Ponownie doznać  Współczułem mu Usiadłem obok  Porozmawiałem szczerze Byłem młody  Rady dałem  Jakie znałem  Spojrzał się Na mnie Opowiedział mi Swoją historię  Była przykra Przygnębiająca wręcz  Słuchałem go Z zainteresowaniem Nie chciał  Takiego życia  Siedziałem dalej I słuchałem  Otworzył się  Jeszcze bardziej  Ulżyło mu Tak uznałem  Polubiłem go On mnie Również polubił  Długo rozmawialiśmy  Wsparłem go On wstał  Maskę zdjął  Ujrzałem uśmiech  Śmiał się  Był szczęśliwy  Ja również  Pomogłem mu Spotkaliśmy się  Dnia następnego  Bez maski Pan Mroku Innym człowiekiem  Się stał  Ucieszyłem się  I tak Kolejne dni Tak wyglądały  Do dnia Kiedy zmarł  Przykro było  Płakałem długo  Lecz potem Wyniosłem lekcję  Dzięki niemu Temu doświadczeniu Zacząłem pomagać  Wszystkim potrzebującym  Pocieszać ich Każdy człowiek  Nosi maskę  Za nią  Kryją się  Prawdziwe emocje  Niestety tłumione  Każdy człowiek  Wreszcie zrozumiałem  W sobie Ma takiego Pana/Panią Mroku...      

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...