Smok

[Wakss]

Na krakowskim Wawelu o północy 
spotkałem grupę głośnych lunatyków 
stali w okręgu kreśląc dłońmi wzory
jakby nawdychali się białego pyłu 
 

Wzniosłymi słowami gnębili ciszę 
uniżoną pod ckliwym bełkotem
żującym wypowiedzi lichy wątek
w swojej szczęce od czasu przegniłej
 

Pletli zdania o smoczym znaku z niebios 
który resztki nędzy od nich odpędził
powołując się na blade łuski węży
leżące jak owiane pleśnią ścierwo

[Alicja_Wysocka]

@Wakss Najmocniej wybrzmiało dla mnie: Wzniosłymi słowami gnębili ciszę - ten obraz sam w sobie wystarczy. Reszta nadal dla mnie trochę zagadką, ale może tak miało być.

Współczesne wiersze często są jak labirynty - autor wrzuca tam swoje symbole, prywatne tropy

i półsłówka, a czytelnik błądzi po omacku.

Ciekawa jestem, co dla Ciebie znaczył ten smok, to bardziej legenda czy współczesność?

[Wakss]

@Alicja_Wysocka Smok jest dla mnie legendą, dowodem na niego dla "lunatyków" są łuski węży. To co zwyczajne zostało uznane za działalność smoka w tym wypadku wyobrażenia.

[Alicja_Wysocka]

@Wakss Wiesz, tato mi opowiadał, że ta smocza jama, to było miejsce tortur dla niepokornych

i nieukładnych ludzi, nikt nie wracał z tego miejsca. 

Ale, legenda jest tylko legendą - coś jak Wars i Sawa :)

[Wakss]

@Alicja_Wysocka W tym wierszu smok jest jedynie metaforą bezkrytycznego podążania za np. religią. Smoka odczytuję jako metaforę boga/chrześcijaństwa jakiejkolwiek religii