ludzie

[Twój Aniołek]

urodzeni w ciągu wymyślonych ciągle kołujących zdarzeń
oszukiwani przez własne zapomniane sumienie
zakochani w obrazie idealnych zarysów idealnej nieistniejącej egzystencji
marzący o konającym obrazie mogących powstać
nauczani w przykazaniu zatracania nie ideałów
myślący że zapomnieć znaczy wybaczyć
chcący nieść czarne nieszczeście składanych grobowych płyt
słyszący cichy szelest płatków białych róż opadających na dno ziemi pokutujących
żyjący w bołkocie masowych jednobarwnych myśli
konający u stóp własnych grzechów splamionych egoizmem


żyli by umrzeć

[Samo zło]

wow, a to wiersz, czy przemówienie na pogrzebie?

[Klaudiusz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na ślub wydaje się duże lepsze ;)))
(aż sobie skopiuję :)) )

a na poważnie - kilka mysli całkiem ciekawych (w tym kilka odkrywczych, a kilka mniej) ale wypadałoby nad zapisem popracować (żeby nie wygladało jak impresje własne na temat podręcznika do filozofii ;) )
pozdr

[Michał Ziemiak]

Sens kilku ciekawych uwag kompletnie zaprzepaszczony przegadaną formą! Wybrać co lepsze (pozostawiam luz decyzyjny...), zupełnie zmienić zapis!
pozdrawiam!

[Michał Barański]

przepełniony - nie da się czytać w takiej formie; jest kilka dobrych wniosków, szczególnie podoba mi się:

"żyjący w bełkocie masowych jednobarwnych myśli",
"myślący że zapomnieć znaczy wybaczyć',

ale:
ciągu - ciągle
idealnych - idealnej
to nie brzmi zbyt dobrze; radze popracować nad formą, bo ten wiersz po prostu ciężko się czyta - jest przesycony, trzeba go odchudzić;

pozdrawiam

[Luthien_Alcarin]

zapis pachnie wyliczanką, a to nie jest dobry zapach

Pozdrawiam
Agata