Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jesteś złodziejem życia,

łasym na zaufanie.

ściskasz serce w swej dłoni

i czekasz, co się stanie.

 

Patrzysz wzrokiem zachłannym

na iskierki w mych oczach,

które oddają radość

i które czują po nocach.

 

Jesteś złodziejem życia,

kradniesz myśli nad ranem,

gnieciesz je wraz z nadzieją,

zostawiasz rozsypane.

 

A miękkie słowa czułe

zjadasz jak jabłka winne,

szarpiesz ich słodycz szorstko,

ranisz usta niewinne.

 

Jesteś złodziejem życia,

skradłbyś coś jeszcze pewnie,

lecz w moim sercu została

pustka i pieśni rzewne.

 

Tobie na nic się zdadzą

ty się żywisz miłością.

Ja tę pustkę wypełnię

całą sobą z godnością.

 

Opublikowano

@aniat.

To silny emocjonalnie wiersz. Oddajesz z niezwykłą precyzją obraz związany z toksyczną relacją - ze "złodziejem życia". Szczególnie uderza mnie kontrast między delikatnością opisów ("miękkie słowa czułe", "usta niewinne") a brutalnością działań tego, co kradnie radość i nadzieję.

Tekst jest wyjątkowy przez zakończenie - "całą sobą z godnością". Przełamanie się przez ból w stronę własnej wartości i siły. Świetny tekst!


 


 

Opublikowano

@aniat.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

otóż to, wiedza=świadomość to najprawdziwsza siła, taki/a nawet nie podejdzie, ewentualnie za plecami coś tam uknuje

Ale puenta pokazuje tu siłę Ducha, to jest Coś, nigdy nie będzie pustką. pozdrawiam Autorkę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...