Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pierwopis

Florian Konrad
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Florian Konrad

Florian Konrad

Opublikowano
Opublikowano

ucieczka z generycznego snu. prosto w taki
o przenikaniu się form. jak nasiąkniętych bibułek.

gdzie, grając w kosi kosi łapci, gaworzymy
para-wyliczankę: "świndroń-dryńdroń,
czy pojawi się klawidroń", mam na nazwisko
Manisterdziołek, co w tutejszym narzeczu
jest słowem gorszym, niż obelga,

za to ciebie – w ogóle nie dotknęło ugroteskowienie.
świetlista jak zawsze pokazujesz mi znaki na skórze.
poezję spokoju i wolności, od czytania której
zwijają się we mnie, kompletnie martwe,
liście pełne kolców.

2
aff

aff

Opublikowano
Opublikowano

Naprawdę pięknie o kimś napisaleś. 

Świadomie drydronie po prostu są niezbędne w tym całym absurdalnym układzie :)

Pzdr

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dagna

Dagna

Opublikowano
Opublikowano

@Florian Konrad tak, w poezji spokoju i wolności  trwa prawdziwa Sztuka, zapewniając uniwersalność przekazu, o ile jest nośnikiem trwałych wartości i ( nie mówię o patosie, bo i temu bywa blisko do groteski).
Pajacować każdy błazen potrafi, ale czas go zdmuchnie jak kurz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Toyer
      Przepołowiony walc

      Przez Toyer · Opublikowano

      Mam dosyć siebie bez ciebie pijana tęsknota tańczy pół walca potyka się o samotność bez muzyki bez rytmu ale z piruetami upija się własnym oddechem a ja patrzę przytulając ścianę nie zatańczy ze mną ale śpiewa twoje imię gdzie jesteś gdy nie umiem tańczyć z tęsknotą
    • Berenika97
      tunel

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Mocne to! Naprawdę. A jak działa na wyobraźnię!  Czytam to jak scenariusz do bardzo ambitnego, mrocznego filmu, w którym bohaterowie zamiast iść na spacer do parku, wybierają najbardziej zardzewiały tunel w mieście, żeby sprawdzić wytrzymałość betonu (i swoich nerwów). Kilka moich ulubionych obrazów - „Smakuje jak nadchodząca katastrofa – słodka, żelazna i ostateczna” - to jest ten moment, w którym instynkt przetrwania mówi „uciekaj”, a cała reszta krzyczy „zostań”. Genialne połączenie grozy z fascynacją. „Zwarcie dwóch gołych przewodów w kałuży strachu” - jako osoba, która boi się wymieniać żarówkę, czuję to napięcie! To doskonała metafora tego, że w takiej chemii między ludźmi zasady BHP po prostu nie istnieją. „Odzyskać żebro, z którego cię ulepiono” - to jest tak intensywne, że aż boli. Jeśli ten tunel rzeczywiście będzie „krwawił waszym imieniem przez tydzień”, to współczuję ekipie sprzątającej z PKP. Daję 10/10 w skali sejsmicznej - u mnie kubki w szafce dzwoniły, jak doczytałam do końca. Naprawdę gęsty, duszny i hipnotyzujący kawałek tekstu. Ostre metafory - Twoje i nie do podrobienia.
    • hollow man
      wierszyk prosty

      Przez hollow man · Opublikowano

      jest czas na szczerość i czas kłamstwa którym sami się  chronimy   jest czas śmiechu i czas płaczu zadławionego w krtani   jest czas życia czas umierania taka równowaga  
    • Berenika97
      Gość

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Stukacz   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za tak miłe słowa. Serdecznie pozdrawiam. :)
    • Berenika97
      Lalka?

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Marek.zak1   Wprawdzie nie wiem, komu dedykujesz komplement, ale ogólnie jast bardzo miły. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...