Ty, który wewnątrz

[Vegga]

niedosłyszanym szeptem
pokonaną niepewnością
w monolog już spopielony
ubrałeś pragnienia

zamknęłam Cię
w więzieniu rozsądku

nie
nie warto było

[Vera_Ikon]

... też wymowny :) I minimalistyczno-treściwy...
Podoba mi się. Zrezygnowałabym z inwersji. Mogę nieco pobałaganić?

niedosłyszanym szeptem
pokonaną niepewnością
ubrałeś pragnienia
w spopielony monolog

zamknęłam Cię
w więzieniu rozsądku

nie
nie było warto

I jak?
"w spopielony" - gdy czytasz na głos strasznie szeleści... może drobna korekta?
Bardzo mi sie podoba.
pozdr

[Samo zło]

oj, nie. stanowczo nie dla mnie. jest to jakieś hermetyczne, mam tylko jedną interpretację i nie wiem czy to tylko moja wina. sorry, że to powiem ale dla mnie to jakiś melanż łatwizny. serdeczności

[drewniane palce]

osobiście nie lunie metafor jak 'więzienie rozsądku' czy 'srebrne nożyce twojego osamotnienia' ;]. zdecydowanie zgadzam się z V. I. co do inwersji, jest zbyteczna i działa na niekorzyść, wydaje mi sie to troche pretensjonalne. lekki, osotanio nie moge wczytywać sie w długie i zawiłe wiersze także ten przypadł mi do gustu. serdeczności

[Vegga]

Dzięki za uwagę z ta inwersją - faktycznie trochę za dużo jej tu, nieco to razi i zaraz zmieniam.
Ale mam chyba takie małe, nieświadome zboczenie na jej punkcie;)

A co do "spopielony monolog" - zostawiam, póki mi nie przyjdzie na myśl coś bardziej oryginalnego niż banalne 'spalony';)

Pozdrawiam serdecznie i wielki buziak za rady:* :)