Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

obdarty z rytuału
karmienia sępów
trzewiami ludzkimi

układa
zawiłe kardiogramy
snów

na poręczy
zdeformowane pragnienia
dezelują świat

ramy czasu
pękają różańcami

ożyją
stare krzyże

jeszcze

Opublikowano

mam wrażenie, że albo Twój styl się zmienił z naturalnego poszukiwania przez autorkę nowych dróg, albo też dałaś się wbić w pewną manierę....gdzieś panującą...nie wiem skąd u mnie taka myśl, ale raptem zaczęłaś pisać zupełnie inaczej....inaczej łączysz słowa, są one bardziej wyszukane, pojawia się zupełnie inna tematyka....brakuje mi tu emocji, wszystko jest takie suche, niby pomiędzy wierszami da się czytać, ale wolałam Cię bardziej liryczną....

ramy czasu
pękają różańcami

ożyją
stare krzyże

jeszcze


zabieram tylko to, reszta dla mnie przekombinowana...tutaj wolałabym jednak prostotę....

pozdr. ciepło/a

Opublikowano

PRZEPRASZAM PRZEPRASZAM PRZEPRASZAM za długie milczenie...kolejnym i tym samym powodem to brak czasu ...Dziękuję Wam za pozostawione komentarze, jest mi miło .

ARENO- cieszę się , że poniekąd zmusiłam Cię do własnej interpretacji ,ja także kombinowałam w pracowni doświadczalnej ;-)Pozdrawiam .

JAY -no niestety nie zawsze świeci słonko , wiszą ...ale ja jeszcze lewituję.Dzięki za plusa ;-)
Pozdrawiam .

STASIU - w pewnym sensie TAK , zawiera esensje z wyrażonej przeze mnie treści...Pozdrawiam ;-)cmok

AGNES-jestem w fazie poszukiwawczo -doświadczalnej , piszę w innych tematykach , by czytający moje wypociny nie przywykli do jednotematyczności, a może i czas , w którym się znajduję wywarł ogromny wpływ na styl.Postaram się następnym razem być bardziej subtelną .Pozdrawiam Cię ;-)

ARKU - dzięki za Twoje słowa , dostrzegłeś osnutą słowami tajemnicę....Pozdrawiam ;-)

VERO - widzisz, zauważyłaś odnośnik moich słów , nawet pod nickiem.Nie zawsze są bezchmurne dni..nie zawsze jest jasno...Pozdrawiam ;-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Wisło – Matko Polskości”   Wczoraj, w zadumie nad twoim brzegiem siedziałem, patrzyłem, jak z nurtem niesiesz srebrzyste wody, i dzieje twego istnienia w milczeniu rozważałem, widząc płynące, pełne liści, gałązki i kłody.   Jeszcze wczoraj, wśród lasów, pośród górskich skał, w szalejącej burzy srogiej, gdzie ulewa i gromy, dziś już płyniesz wśród ludzi, dokąd twój szlak cię wiódł, i spokojnie rozpościerasz się nad krajem znajomym.   Cicha jesteś w płynięciu, pełna dumy i harmonii, gdy słońce złoci fale twojej wieczornej wody. Lecz pod pozorem łagodności, pod zwierciadłem toni, skrywasz nieokiełznane wiry i kaprysy pogody.   Z mgieł Babiej Góry wzniosłej, z urwisk skalnych świtu, wyruszasz szmerem potoków i pieśnią kaskady, z rosy leśnych polan, ze źródlanego wykwitu, ze stromych zboczy, gdzie dojść nie da się rady.   Ileż istnień zabrałaś w swym nurcie głębokim, przez wieki byłaś świadkiem ludzkiego przemijania, ile wspomnień ukryłaś pod zwierciadłem szerokim: radości i zwycięstw, bólu oraz pożegnania.   Pamiętasz dawnych królów i polskości zaranie. Nad twymi wodami patrioci pieśniami śnią, gdy rodziło się państwo i narodowe trwanie, a ich słowa do dzisiaj w twoim szumie wciąż brzmią.   Bielą się twoje plaże w letnim słońca złocie, malują ciebie artyści na płótnach i kartach, poeci odnajdują uśmiech w twej różnorodności splocie, choć w twoich głębinach nie ma miejsca na żarty.   Wisło, rzeko pamięci, potężna i szeroka, rzeko ścieżek miłości i spacerów we dwoje, jak historia narodu — nieopisywalnie głęboka, swą dostojnością zdobisz naszych dziejów obyczaje.   Od źródeł aż po Bałtyk przez polską ziemię płyniesz, łączysz miasta i wsie, pokolenia w jedności, z każdym kilometrem majestatu przyczyniasz do opowieści splecionej z pamięci i polskości.   Płyń więc, Wisło, przez wieki, niezmienna w swoim biegu, niosąc świadectwo dziejów zapisanych w narodzie. Bo dopóki twe fale szumią na polskim brzegu, dopóty żyć będzie Polska — w pamięci, sercu i zgodzie.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Charismafilos Może w tym wypadku prawd jest wiele, żadna zupełna? Albo prawda jest rezultatem różnych wektorów? A może złożeniem perspektyw z każdego punktu kuli?  - Synku, jak zbudowana jest ludzka osobowość? - To musisz sobie Tato wyobrazić kulę, której środek jest wszędzie, a obwód - nigdzie. Z innej strony są teorie, które mówią, że jedynym istotnym rozróżnieniem na poziomie osobowości jest aktywacja/brak aktywacji.    
    • Bardzo dobry wiersz z jakże głębokim przesłaniem, możliwym do interpretowania na wielu płaszczyznach (nie tylko jeśli chodzi o poezję, ale kto wie czy także nie o medycynę...). Kto wie... Może ktoś dojrzy te wszystkie przesłania, bo warto. Naprawdę gratuluję pomysłu i weny twórczej. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • I mało, bo ta z A. baba za tobołami.   I mas PZ - baba z psami.   A tu Aza: baba z auta.      
    • @hollow man to jaka zatem jest prawda?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jak ja widzę, czy jak widzi mnie świat...? Dobre pytanie...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...