Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kamienie nieszlachetne

Lidia Maria Concertina
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Lidia Maria Concertina

Lidia Maria Concertina

Opublikowano
Opublikowano

Płakałam, ponieważ zeszłej nocy wiersze odmówiły mi posłuszeństwa.
Uczyłam się algebry: odejmowanie, mnożenie i dzielenie... sumienia. 

Grafomania? 


No to w nawiązaniu ... 

Najbardziej lubię spędzać przedpołudnia w niebieskich pokojach.
W tym samym czasie tysiące ludzi nadają faksem informacje o astronomicznych układach cyfr, 

o kartotekach zbrodni, które (wedle przeczuć) dopiero mogą być popełnione, 

o egzotyce żywności utwardzanej palmowym tłuszczem.
Czuję się wtedy zupełnie nie ... potrzebna.
 

Napisałam do NASA z prośbą o kamień, kosmiczny opal.

Odpisali, że znacznie lepiej będzie i dla mnie i dla reszty ludzkości jeśli zajmę się kwestią grawitacyjności pewnej skamienieliny, którą już posiadam. 


Odpisałam im, że to niemożliwe: 

kardiolog od dawna trzyma ten głaz u siebie w gablotce.

3
Stracony

Stracony

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

...bo tylko poezja sprawia, że nasze serca uwięzione w rzeczywistości łapią jeszcze oddech wolności. Aby nie stać się głazem trzeba kochać drugiego człowieka, bądź samotność. Nie ma drogi na skróty, wyroby czekoladopodobne, jogurty o smaku..., człowiek bez wyrazu - konsument, klient, petent...

Myślę, że Cię rozumiem. Wiersz inspirujący - zasłona poruszona lekkim letnim powiewem znad gwiaździstego nieba.

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      Akwarele

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 @Mel666 podoba mi się sam początek i zakończenie wiersza. Sam tytuł zasugerował mi, aby czytać go warstwami.  O czym to jest ? Jest o tym, że wszyscy jesteśmy ziemią, pyłem i popiołem. Mój odczyt tego, jest taki, iż wszyscy żyjemy w pewnym rytmie i że wszyscy jesteśmy z ziemi. Myślę, że można go czytać na różne sposoby. Jest tu  ten rytm, które to nadaje. To życie, które trwa i nagle " pstryk" się urywa. Tu nie ma "ja"  tu są " wszyscy". Samą budowę odbieram jak opis stanu.  Co tu widać? Po pierwsze: ziemię, palce u stóp - to obraz wiejski, który kojarzy mi się z ciężka  fizyczną  pracą.  Po drugie: dźwięk melodii i  " tup tup", chrząszcze, chrabaszcze, odgłos kosy. To obraz, który buduje ten dźwięk, ten rytm " niesie" ten wiersz.  Trzecia warstwa to obraz rys na nieporysowanym szkle i miotła, która zamiata głowę. Dla mnie to ciekawy i niebanalny obraz.  Samą rysę, możnaby w szerokim rozwinięciu odczytać na kilka sposobów, np. zaufanie, świadomość śmierci, lęki lub trauma albo zwykły ludzki błąd. A z kolei rysę na nieporysowanym szkle odbieram podkreślenie bólu, coś co było idealne ale już nie jest. Miotła zamiata od progu do progu i poza nim. Obieram to tak, że jest to taki odruch uprzątnięcia wszystkiego, co znajduję się w głowie. A próg jest po to, że  jak nie da się posprzątać tego co jest w środku to się wychodzi się na zewnątrz ( daleko idąca interpretacja

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ). Na końcu mamy " pstryk". Zamyka się. Życie jest krótkie, rytmiczne i szybko się kończy.  Jeśli chodzi o wielowymiarowość wiersza to nasuwają mi się odczyty: o samym tworzeniu, te dosłowne wiejskie. Można by się pokusić o odczytanie o wypaleniu- tu byłby to jeden dzień a może nawet o śmierci. Jest tu duża swoboda.  Tak, jak wcześniej napisałam łączy je rytm, ziemią, " pstryk" i " wszyscy".Pojawia się też powtórzenie " wszyscy jesteśmy ziemią" ...itd.   @Mel666 Siostro !  U mnie pustynia w tworzeniu haha, ale Twoje wiersze mnie zawsze zmuszają do myślenia, dzięki za to. W całości wybrzmiewa mi tu jeszcze, że nie ma ciała bez pracy. Samo zakończenie jest brutalne po " pstryk" wszystko się kończy. Zaczyna się od stwierdzenia faktu i kończy dźwiękiem. Jak zawsze jestem zachwycona    
    • Waldemar_Talar_Talar
      Ślad

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - bardzo fajny wiersz - bo szczery -                                                                               Pzdr.                                                  
    • Waldemar_Talar_Talar
      pod kinem

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - więc objęło ich oboje - mądre owe światło latarni - uczciwie ich potraktowało -                                                                                                                                                    Pzdr.słonecznie.
    • Berenika97
      Nika na randce

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Bardzo dziękuję!  Moje opowiadania z dialogami (których nie lubisz :))) często piszę na podstawie wspomnień moich bliskich, oczywiście trochę fabularyzuję. I to również jest takim - i masz rację, ten mur okazał się już nie do pokonania. Ale Wojtek jeszcze odegrał ważną rolę w życiu Niku - może kiedyś o tym opowiem.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • jjzielezinski
      chyba już się wyczerpałam

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @viola arvensis Nie ominę i nie kopnę  oraz nie dam Ci wymówek. Wiersze Twoje zawsze piękne - arcydzieło z polskich słówek.   Nie pogrążaj siebie w smutku, Nigdy nie daj się rozpaczy, Bo jesteś Viola - Viola Arvensis,  dzielna Poetka, co nigdy nie płacze. Wszystkiego dobrego Violu!     Pozdrawiam serdecznie! :) J. J. Zieleziński  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...