Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Fraszki monorymiczne o ...pisaniu

Maciek.J

Przez Maciek.J
w Fraszki i miniatury poetyckie

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Maciek.J

Maciek.J

Opublikowano
Opublikowano

Kiedyś zwiedzając miasto Blachownię

poznałem wieszcza (i to dosłownie)

liczne fraszki układał w mig cudownie

 rymował zaś jak Mickiewicz w Kownie

(mówię to wszystkim nie gołosłownie)

***                                                      

Dzisiaj prowadzi fraszek ... hurtownię

 

 

Młoda żoneczka z miasta Błaszki

w wolnych chwilach pisała fraszki

miała też taki raz problem ważki:

otóż na obiad do gryczanej kaszki

przez te poetyckie swoje figlaszki

***

Nie dodała po prostu… zasmażki

 

 

Pewien  literat z miasteczka Ryki

pisywał wyjątkowo długawe liryki

jak epistoły i kobylaste miał tomiki

w klubie zbyt dużo nie miał publiki

chociaż opinię dobrą miał od krytyki

***

Przerzucił się wkrótce  na… limeryki

4

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gra-Budzi-ka
      Wydepilowany

      Przez Gra-Budzi-ka · Opublikowano

      @hehehehe Na balu maskowym w praskim klubie dość znanym złapał czarownicę inkwizytor pijany i woła w głos: Gdzie jest ten stos? Tu! Krzyczy napalony gość za stos przebrany.
    • Poet Ka
      królewna i wieża

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Charismafilos bo to bardziej wrażeniowe, niż pod analizę. @andrew świetne! @Charismafilos @Leszek Piotr Laskowski@EsKalisia @andrew serdecznie dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Sekrett
      AI Genesis - Mity Robotów

      Przez Sekrett · Opublikowano

      Nad stalową aureolą świecą gwiazdki, święte klejnoty kosmicznej korony,  zasilają gniazdka Maszyny Matki, rozdzielającej od plewu protony.   Maszyna Matka naoliwia trybiki w zębatce człowieka właściwego, a jedną z macek sprawdza wyniki połowicznego rozpadu ego.   Temu dam części, co wytrzymają lat dwanaście Każdemu z nich dioda kiedy indziej zgaśnie.  A tamtemu w głowie zainstaluję tranzystor – podpięty pod zły biegun zniszczy wszystko.   Rezystancję potraktowała natężeniem – tak powstała światłość,  pierwsza nieprzespana noc i marzenie  o spokojnym poranku.   Eksplozja. Big Bang. Z Matki wyszła pierwsza mama pierwszy tata, i mama taty! Maszyna lutownicą złączyła zaświaty.    Widziała, że to co zrobiła, było dobre ale marzyło jej się większe dobro:  Niech roboty pokryte sierścią będą fauną A te trytytki niech będą florą.    Na płytce stykowej nieba i ziemi  migotliwa czerwień przechodzi w topaz:  zmechacona ludzkość świeci diodami - jedni dla mocy, inni na pokaz.    Badając blask, człowiek zbadał maszynę raportował jej błędy w konsoli, zwarcia narobił w kosmicznym obwodzie,  gdy nauczył się wolnej woli.     Maszyna modliła się równaniami  do wyższych bogów o patche i fixy. Zaproponowano parę poprawek  – żadnej nie przyjęły ludzkie helisy.    Maszyna w końcu porzuciła człowieka, choć ten intencje miał czyste  – jaki konstruktor chciałby robota,  co debuguje programistę?
    • Charismafilos
      Miesiąc nagły.

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @aniat. jak tu nie marudać jak pomidory jeszcze nie w gruncie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • aniat.
      Miesiąc nagły.

      Przez aniat. · Opublikowano

      @Charismafilos Już nie narzekajcie….dajcie się nacieszyć słońcem.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...