Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

Autorzy:

Tekst - Michał Leszczyński

Rozmowa z AI - Krzysztof Czechowski

Muza i głos - AI. 

 

Ref.

Taki to już los taki to już psikus

podryguje do dwutaktu pan dziwak

rzadko się komu kłania, bywa zamknięty, bywa zajęty

tylu tu się przecież cieszy że nie jest wcale nim

ach ważna ta radość ważna to radość idzie o radość

da ja ja da da ja i tak

 

Dziwak wydawałoby się, że stroni od towarzystw

społeczności śmieją się z nieobyczajności tego pana

tu wystaje tam nie pasuje wstaje i czasem odlatuje

kompas ma nieco zaburzony busola też nie aż taka

 

Wpadnie jednak gdzieś w bar na jakąś słodką kawę

i złapie w lot te kilkanaście och pytających spojrzeń

śmieją się z dziwaka wygląd ma jakiś nie zanadto

społem przemilczy jego przeliczne niepełne woale

 

Uśmiecha się sąsiad i śmieje się znajomy barman

znowu za dużo wypił i znowu za dziwnie nagadał

gadki jego nie skleisz w ten należyty ciąg logiki

dziwak popada czasem w zug, taki zonk, muka taka

 

Ref.

Taki to już los taki to już psikus

podryguje do dwutaktu pan dziwak

rzadko się komu kłania, bywa zamknięty, bywa zajęty

tylu tu się przecież cieszy że nie jest wcale nim

ach ważna ta radość ważna to radość idzie o radość

da ja ja da da ja i tak

 

Wujek z pana dziwaka i owszem jest przedziwny

dzieci najbardziej chcą podejść, chcą doń zagadać

los tego pana wydaje się być nieco nieszczęśliwym

nie jest łatwo w życiu tak przenadto nie przystawać

 

Chcą czasem i leczyć tego pana by lepiej pasował

niejedna terapia zęby na nim ściera ze zdziwienia

cóż uczynić by był przystający, zrozumiały i przystępny?

Gdy wszelkie okoliczności niezacny los poprzestawiał

 

Nieliczni wiedzą również o możliwościach dziwaka

myśli przekorne pokątne mogą ułożyć się w pomysł

dziwnymi pomysłami - co doskwiera - świat się cały opiera

doceni ktoś niekiedy uroczy totalizm konceptualizm

 

Ref.

Taki to już los taki to już psikus

podryguje do dwutaktu pan dziwak

rzadko się komu kłania, bywa zamknięty, bywa zajęty

tylu tu się przecież cieszy że nie jest wcale nim

ach ważna ta radość ważna to radość idzie o radość

da ja ja da da ja i tak

 

A teraz zaśpiewam ci prawdę o wskazanym panu

uczynię tak abyś skądinąd do niej ładnie zapląsała

tańczysz już, dobrze, wyjawię ci więc i tę tajemnicę

nikt nie dziwi się światu bardziej niż sam pan dziwak

 

Ref.

Taki to już los taki to już psikus

podryguje do dwutaktu pan dziwak

rzadko się komu kłania, bywa zamknięty, bywa zajęty

tylu tu się przecież cieszy że nie jest wcale nim

ach ważna ta radość ważna to radość idzie o radość

da ja ja da da ja i tak

 

Taniec. Taniec. Taniec. Pląsy i dąsy i przekąsy.

Zacnie łączą pana dziwaka ze zwyczajnymi zwanymi normalsami.

 

 

Edytowane przez Leszczym (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Tutaj ten początek melodii jest identyczny z melodią pewnej artystki. Ale z zapomniałam autora ..

Al to po prostu złodziej...

 

Pewnie mogłoby lecieć w radio. Ciekawe ilu ich tdm samemu tworzy...

 

Pzdr

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

 

Opublikowano

@wierszyki Zmartwiłaś mnie tym początkiem. Ale bardzo możliwe, że AI ma wielką metodę przetwarzania. Ciekawe też ile u nas tak tworzy, bo to też nie jest oczywiste. Ja lubię takie quasi hiciory. Po prostu lubię coś takiego. Mam tylko nadzieję, że pod płaszczykiem hitu uda się czasem coś przemycić, bo i na tym by mi zależało :)) Również pozdrawiam i przesyłam uśmiech :)

@wierszyki W ogóle granica między inspiracją a powielaniem, między wpadnięciem na pomysł, a jego zaczerpnięciem, między podejściem twórczym, a wtórnością jest szalenie nieostra i bardzo kłopotliwa. A teraz w dobie netów i programów, gdzie w historii już tak wiele zostało powiedziane, to jeszcze bardziej się uwypukla. Nety w moim przekonaniu zmieniły również temat praw autorskich. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Artemida   Nie jestem własnością, tym bardziej zdobyczą , ofiarą  podporządkowaną żadnemu mężczyźnie,  co jest bożyszczem  wśród wielu kobiet, piejących z zachwytem   Nie czekam na to  jak w średniowieczu  aby miał mnie posiąść , to takie staroświeckie,  prostackie myślenie  stereotypowe , wprost nieładne    Należę tylko do matki ziemi , która wydała mnie z pierwszym  tchnieniem na świat  pośród kamieni i skał   O zdanie nie pytam  wyższych rangą myślicieli,  swą mądrością się kieruje  pozostając niezależną buntowniczką,  wierną samej sobie - Artemidą    Twardą jestem,  jak jedna z tych skał ,  hulam z wiatrem , a z odwagą  na koniu przez lasy i pola gnam  z wiankiem na głowie , trzymając pochodnie, rozświetlając kobietom drogę   Swój honor i imię mam Artemida     Poznaj mą wyższość i dzikość, Artemido,boginio niezależna ,  niepojęta , nieprzenikniona  w świecie mężczyzn ,silna i pewna    -nieujarzmiona -niezwyciężona   Artemida      09.08.2026 r. NatusieK97  
    • Jak szepty na wietrze, Krople spadające Wraz z deszczem, Nocne słowa  Szeptane do ucha, Każdy pragnie  Czegoś jeszcze, Zakochani pożądają przedłużenia swoich  Wspólnych chwil, Chorzy pragną  Nagłego uzdrowienia, Umierający oczekują Końca cierpienia, Impulsywni możliwości Cofnięcia okazanych  Gniewu i złości, Osamotnieni szukają Dłuższego towarzystwa, Jak motyle szepty, Każdy człowiek W przestrzeń je wysyła,    Jeszcze trochę, Jeszcze dziś, Jeszcze jutro, Jeszcze jeszcze, Aż zajdzie słońce  I wstanie nowy świt, By każdy ból  W końcu znikł,   Pod wpływem cierpienia Jedni się kurczą, Drudzy wzrastają, Ale i tak na końcu dróg  Wszyscy się spotkają, Rozstania są  Całkowicie nieuniknione, Niektóre przez los Zupełnie zamierzone, Nie są przyjemnością  Ale jedynie  Bolesną koniecznością, Żal za tym co było, Co być mogło, A wszystko źle poszło, Dobre złego początki Aż z relacji Pozostaną szczątki,   Jednak drogi czytelniku, W tym wierszu  Nie ma smutku, Nie zrozum mnie źle, Po prostu czasem  Nie wychodzi  W życiu dobrze, Nie wszystko od nas Jest zależne, Jednak warto  Lekcje wyciągać, Analizować i rozumieć, Ze smutkiem pogodzić  Trzeba się umieć 10.08.2026
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...