Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zachód słońca na

wybarwionym niebie,

którego promienie padają

na usypiające kwiaty. 

 

Otoczona czerwienią woda,

z trudem zieleń roślin

pokonuje padający deszcz

czerwonego światła.

 

Poczuj swąd cuchnących 

pieniędzy tak mocno

rozgrzanych które tylko

krok dzieli od zapłonu.

 

Zbliżający się na kolanach 

tłum nie przeraża smród

każdy chce mieć kilka

jedni przytłaczają drugich. 

 

Zalęgnione w głowie zombie 

za każdym razem powraca.,

Kilkakrotnie umierając

tyleż razy się rodzi.

 

Wrzące wody oceanów 

wybuchają jeden po drugim.

Największy został  na koniec

chyba że wyparuje z niego woda.

 

Zachodzące słońce

chyli się coraz niżej.

Jego promienie przenikają 

wodę aż do głębin.

 

Zachodzące słońce

znika za horyzontem 

nastaje cisza słychać 

tylko cichy śpiew żab.

 

Po zachodzie ponownie

wzejdzie słońce.

Nic nie zwiastuje burzy,

nadchodzi dzień i pogodne myśli. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Myszolak   Bardzo dziękuję!    Wcale nie odleciałaś - wręcz przeciwnie!  Masz absolutną rację - miasto, wieżowce, szkło - to wszystko jest symbolem tego, jak funkcjonujemy teraz. Bardzo cenię Twoje komentarze.  Serdecznie pozdrawiam. 
    • bardzo ładne   z pudełka wspomnień listy wypadły     dalej odpowiem postem wyżej  
    • @Marek.zak1 Marek jakie zwłoki, krokodyl by Ciebie zjadł :)) Tu akurat no problem :)) @piąteprzezdziesiąte Lubię takie czasem, choć nie zawsze jakoś super mi się udaje... W grze słów chodzi o to, by z ich gry wykrzesać prawdziwą i nieoczywistą głębię. I nie zawsze to się udaje niestety, tutaj powiało oczywistościami i powierzchownością za bardzo niestety... ://
    • @bazyl_prost   Dziękuję za opinię. O ile brak luzu mogę zrozumiec, bo to wynika z mojej osobowości - jestem taka "sztywniara", to  jednak nie rozumiem co dla Ciebie oznacza, że "kolory są ciężkie jak zaklinowane". Może to trafna diagnoza. :)  Pozdrawiam.  @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za ten komentarz - i za ten cytatu. Rzeczywiście, most w relacjach międzyludzkich bywa kruchy, a egoizm potrafi go podważać.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Nata_Kruk Bardzo dziękuję!    Cieszę się, że „stroje słowne" trafiły do Ciebie. Czasem sama nie wiem, czy dobrze ubrałam to, co chciałam powiedzieć -więc taki odzew bardzo pomaga.   Serdecznie pozdrawiam. :) @lavlla nisu   Bardzo dziękuję za te słowa.    „Pustka w sercach i pustka między sercami" -  tak  pięknie ujęte.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @iwonaroma   Bardzo dziękuję!    „Aż druga strona też będzie mieć dość" - to smutne i prawdziwe zarazem. Czasem trzeba czekać na tę wspólną gotowość do zakończenia, a to potrafi trwać latami.   Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i to jest istotą wiersza   dwie baby na przeciw siebie na twarzach tkwi sztuczny uśmiech rozmowa zdawkowa i nie wiesz po co wałkują wciąż pustkę ... Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...