Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

smak lata

kall
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

kall

kall

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

podarowane chwile są niczym najsłodsze
truskawki
mistrz słońce dyryguje wspaniałą orkiestrą
świata

będąc obok promieni
zarażam się ich blaskiem
słonecznie oświetlona ukazuję drogę ciemności

Prometeusz nie odpoczywa -
łagodnie muska moją skórę
ciekawe : ciepło tli się również wewnątrz

tak kolorowe - smakuje codziennie
inaczej

Michał Ziemiak

Michał Ziemiak

Opublikowano
Opublikowano

Lekko, pozytywnie (jak pisano powyżej...), pewne wersy mocno zastanawiają i każą szukać drugiego dna (ta "droga ciemności"). Co do zakończenia - no trochę mi jednak banałem smakuje, ale "się da obejść" ;-) Ogólnie - na plusik!
POZDRAWIAM!

kall

kall

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

dziękuję Michale za wizytę - będę myślała, co z tym zakończeniem zrobić :)

Pozdrawiam
Kalina

ps. w ramach wyjaśnienia - zakończenie ma tworzyć klamrę kompozycyjną z rozpoczęciem i tytułem. może to coś rozjaśni ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      AI OWSZEM

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • Wiechu J. K.
      Cukierek z literek

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Sylwester_Lasota
      Wiersz katastroficzny

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Sylwester_Lasota
      Wiersz katastroficzny

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Witalisa
      Saigyô

      Przez Witalisa · Opublikowano

      Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...