Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ostatni raz kiedy kochałem

Gryka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gryka

Gryka

Opublikowano
Opublikowano

Żal i smutek ściskają mi serce

Żałoba nie daje chwili wytchnienia

Sumienie nie pozwala spać po nocach

Dzień po dniu, myślę o Tobie

 

Gdzie teraz jesteś?

Co teraz robisz?

Czy jeszcze mnie pamiętasz?

Odpowiedzi skryte, jak Ty

 

Ból, który sam na siebie sprowadziłem

Błąd, który zrujnował mi życie

Od lat pięciu spadam w przepaść

Wyciągnij dłoń i poprowadź mnie

 

Ostatni raz kiedy kochałem

Już później tego, nie doznałem

Zamknięty w sobie, bez emocji

Nie czuję już nic, tylko gniew

 

Daj mi tylko znak, pokaż że jesteś

Przywróć martwego do życia

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Trollformel
      Profil

      Przez Trollformel · Opublikowano

      @Charismafilos Dzięki, wzajemnie pozdrawiam. :)
    • Berenika97
      Trauma braku

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Charismafilos   Dziękuję! Wolę dłuższe utwory :)  Pozdrawiam. 
    • hehehehe
      Ada już ujada, Ezra karze

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Ezra gza jada, jada jazgarze
    • Berenika97
      protokół reanimacyjny

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Ten utwór to niezwykle poruszające połączenie surowej terminologii medycznej z kruchą intymnością. Odchodzisz od tradycyjnych, „gorących” metafor miłości na rzecz obrazu miłości jako interwencji ratunkowej, która przywraca człowieka do życia z egzystencjalnego wychłodzenia.   Rzeczywistość jest wroga, zimna i odarta z emocji. Samotność jest tu fizycznym zimnem, które sprawia, że dusza „przecieka przez palce”. Dzień jako "przemoczony mundur" - codzienność jest ciężarem, walką, z której wraca się przemokniętym i wyczerpanym.   Miłość to coś, co pozwala mechanizmom życiowym znowu działać. "Termofor dla duszy" - podmiot mówi - „nie chciałem być niczym więcej” – to rezygnacja z "siebie" na rzecz czystej użyteczności dla drugiego człowieka. Słowa kochanej osoby nie mają „brzmieć ładnie”. Mają ratować życie, przywracać krążenie, być jak defibrylator dla „ciszy, która dostała rozrusznik”. Wiersz dotyka współczesnego aspektu - relacji budowanej na odległość - „obecność – nawet przesyłana światłem ekranu – przywraca krążenie - prawdziwa bliskość nie potrzebuje fizycznego dotyku, by zacząć leczyć. W wierszu miłość jest odruchem bezwarunkowym - czymś tak naturalnym i koniecznym jak oddech czy bicie serca, dlatego podmiot liryczny boi się „nazw”, bo one „obniżają temperaturę”. Definiowanie uczuć często je spłyca lub szufladkuje. Zakończenie wiersza to triumf życia nad marznięciem. „Karta wypisu ze świata mrozu” oznacza, że proces leczenia dobiegł końca. Spotkanie z drugą osobą nie jest już „interwencją” w stanie ostrym, ale powrotem do normalności. „Tętno miarowe” - to najpiękniejsza deklaracja miłosna w tym klinicznym świecie - oznacza spokój, bezpieczeństwo i pewność, że organizm (i dusza) znowu chce żyć.   Bardzo piękny tekst o pięknej miłości.         
    • bazyl_prost
      rozsądek

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      big mountain creek to już równina nic się tam nie dzieje i nic nie zaczyna co to spokój się uczy wielka dziedzina Allah też już zęby połamał     (big mountain creek to góra stresu)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...