Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wiosna i miłość

lovej
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

lovej

lovej

Opublikowano
Opublikowano

Słońce jest na niebie, słońce jest w moim sercu
Masz tyle radości i uśmiechu na twarzy, proszę zostań jeszcze trochę
Nadeszła wiosna, która ożywia ciepło i kolorowe kolory
Życie jest pełne radości, ja też raduję się
Miłość, wiosna, natura, czego jeszcze nam potrzeba?
Zostań gościem w moim domu, gościem pożądanym i kochanym
Piszę o Tobie wiersz, same dobre słowa i dobre zdania
Niech słońce świeci w moim domu, niech miłość świeci w moim sercu
Kochajmy życie takim, jakie jest
Cieszę się, że jesteś tu dzisiaj, nie czekam na jutro

 

 

                                                                                                                                Lovej. 2025-03-27

 

               Inspiracje . Wiosna i miłość

2
lovej

lovej

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

@Nata_Kruk Brać życie takim, jakie jest (...).  Tak też jest napisane w innym wierszu innej poetki. Czyli forma jest poprawna . Ożywiać kolorowe kolory , czyli dawać im życia na wiosnę . Psychologia się kłania .

    Dziękuję za pozdrowienia.  Też pozdrawiam . Miłego dnia

Edytowane przez lovej (wyświetl historię edycji)
lovej

lovej

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@violetta Przeważnie tak jest. Miłego dnia . Pozdrawiam

@Nata_Kruk Tam proszę szukać odpowiedzi Wektory Z Kategorii Kolorowe Kolory.

 

                        Nie wyobrażam sobie , żeby ktokolwiek tym bardziej ja zwrócił uwagę do wierszy naszych Noblistek Wisława Szymborska oraz Olga Nawoja Tokarczuk . Choć ich wiersze nie należą do łatwych wierszy .

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      Kulawą nogą i ostatnim zębem

      Przez LessLove · Opublikowano

      Uprawianie poezji, jak uprawianie seksu lub ogrodu odbiera sens śmierci. 
    • Sekrett
      Gdzie rdzewieją miecze: 79. Ogień, który zgasł

      Przez Sekrett · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk Nie znam cyklu, ale znalazłam parę ciekawych momentów w tym utworze. W zasadzie to każda zwrotka jest ciekawa i mogłaby służyć jako osobny aforyzm. Dla uproszczenia wybrałam te trzy:

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pierwsza strofa jest żartobliwa i satyryczna, ale kojarzy mi się też z innym zjawiskiem - z artystami i ludźmi w ogóle, którzy odeszli zbyt wcześnie, by świat zdążył ich usłyszeć.   Druga zwrotka jest przewrotna. Samo istnienie świętego płomienia powinno wystarczyć, by ludzie w niego wierzyli. A jednak najwyższe wartości również wymagają komercjalizacji. Nie wystarczy czynić cuda - cuda muszą być wielkie i oślepiające. Pojawia się też inna, smutniejsza interpretacja: niesłuchanie dzieci lub osób o niższym statusie, nawet gdy mają rację. Są zbyt mali w oczach świata, by im uwierzono.   Ostatni fragment rezonuje z moim humorem w sposób, którego trudno mi jednoznacznie wyjaśnić.   To naprawdę bardzo ładny utwór.
    • Leszczym
      Paradoks dobrych wierszy

      Przez Leszczym · Opublikowano

      Pewna zgrabna w linii i poezji barwna poetka poznała pewnego pana, dżentelmena nie do końca i nie doprawdy. Jakoś tak nie bardzo i nie całkiem im się układało. W tamtym czasie pisała wiersze płomienne, jeden za drugim, aż przyszła do niej refleksja. Poetka usiadła nad tym wybitnym i grubym nad wyraz zeszytem i zauważyła, coś co nietrudno było zauważyć. Okazało się po prostu, że wiersze są absolutnie nieprzeciętne i tak dobre oraz rozchwiane, że to o czymś jak najbardziej musi świadczyć. Doczytała się wreszcie z tego zeszytu, że ta jej relacja z nie nazbyt panem i nie dość dżentelmenem nie rokuje niczego dobrego, o czym właśnie świadczą najlepsze wiersze w zeszycie. Były zdecydowanie za dobre po prostu. Barwna poetka postanowiła rozstać się z tym panem, co niebawem uczyniła. W tamtej chwili powstał najlepszy i ostatni wiersz tego zeszytu, tomiku. Kolejny zeszyt był już cieńszy i spokojniejszy, ale poetce żyło się wówczas i lepiej i radośniej i słoneczniej, a zatem pogodniej.     Warszawa – Stegny, 14.05.2026r.     Inspiracja – Poetka Gosława (poezja.org).
    • Leszczym
      Do palących nie na piętrze

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @44.tomy A propos:    
    • Maciek.J
      Szczebiot

      Przez Maciek.J · Opublikowano

      @Robert Witold Gorzkowski Cześć  Robercie,  tak sobie ostatnio podczas spacerku po tutejszych wierszach i komentarzach natrafiłem całkiem przypadkiem na twój wpis o poetach z innego portalu i wyróżnieniu jednej pani poetki z tegoż forum. Co prawda ,, de gustibus non  est disputandum'' ale mam dla ciebie propozycję taką po znajomości. Skoro uważasz niejaką  panią Wandę Kosmę za najlepszą poetkę to zaproś ją może tutaj na Poezję .org. Po kiego grzyba ma marnować swój talent wśród grafomanów na Twoich Wierszach? Niech tutaj zablyśnie swoim talentem bo tam przecież ludzie publikują na ogół gnioty i nie znają się w dodatku na poezji i co gorsza na pisaniu wierszy.Pani Kosma natomiast to przecież wykształcona osoba nieomal erudytka o ogromnej wiedzy. Jeśli zatem faktycznie tak uważasz jak napisałeś w swoim komentarzu liczę na twoje zaproszenie tej wspaniałej poetki do tego portalu. pozdrawiam ciebie serdecznie Maciej

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...