Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Gdy pobiegną konie galopem

Adam Zębala
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Adam Zębala

Adam Zębala

Opublikowano
Opublikowano

Konie biegną galopem

piasek sypie się

spod ich kopyt.

 

Jeździec konia dosiada,

potem jedzie wzdłuż brzegu

żeby zniknąć za wzgórzem. 

 

Te które pozostały

biegną samotnie plażą 

nie wiedząc gdzie dalej. 

 

Czerwień nieba przeszywa 

morze, jego woda zabarwia się

na kolor czerwony.

 

Jutro znowu wzejdzie słońce

tabun koni pobiegnie

młodych i starych i zupełnie wolnych.

 

Słońce okno przeszywa

blaskiem otacza wnętrze pokoju

i mężczyznę który tam leży.

 

Wszedł młody człowiek,

pocałował  go w czoło

potem powiedział żegnaj. 

 

Silny wiatr powiewa nad plażą

roznosząc piasek

i ograniczając widoczność.

 

Samotne konie znowu biegną

a wśród nich jeździec 

który wraca chłodnym porankiem. 

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Wyśmiać deszcz i wiatr uszczypnąć echo

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Berenika97 - dzięki - 
    • Waldemar_Talar_Talar
      Na dnie zobaczył nadzieje

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - cieszy mnie bardzo że tak miło oceniłaś ten wiersz - dzięki -                                                                                                                       Pzdr.rześkim porankiem.                                                                                                                         @Benjamin Artur - @viola arvensis - @Poet Ka - bardzo dziękuję - 
    • Waldemar_Talar_Talar
      Myśląc trzeba uważać

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski - dzięki - 
    • Leszek Piotr Laskowski
      Od pieluchy do pieluchy.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Od pieluchy do pieluchy”   Pierwsze, co widzisz – nic nie rozumiesz, szukając ratunku, rączkami bezradnie. Jedyne, co umiesz? To krzyczeć umiesz! Tak leżąc w pieluchach, zsikanych dokładnie.   Kolory widzisz, poznajesz powoli, głos otoczenia z łona wspominasz. Spoglądasz w sufit, w tępej ciekawości, co zauważysz, od razu zapominasz.   I chciałbyś mówić, i chciałbyś biegać, podrzuca cię niemoc, wygina w mękach. Postacie wielkie, jak na wietrze drzewa, schylając się, całują i noszą na rękach.   Jesz, śpisz i jesz, i nie wiesz, że żyjesz, bo życia prawda dopiero przed tobą. Bojaźliwie patrzysz i tego nie kryjesz, niewinności czarem i całym sobą.   I takim okresem, z urokiem w dzieciaku, pierwsze kroki i pierwszych zębów kłopoty. I szkół lista cała, z siniakiem na siniaku, drogą nastolatka, w naiwności głupoty.   Miłości zawodów, w bólu serca klęsk wiele, poznajesz dorosłość – wzlotów i upadków. Tak bywa, że wrogiem są najlepsi przyjaciele, a jedyna miłość nadchodzi z przypadku.   I wreszcie, i w końcu, ty pieluchy zmieniasz obsrańcom życia – owocom namiętności. Kochając to coś, swe oblicze przemieniasz, jest ono ci podzięką i największą miłością.   Patrzysz, jak rosną, i ty z nimi rośniesz, rozumem, w mądrości i siwym włosem. Choć często widzisz ich drogi ukośnie, służysz im radą, coraz cichszym głosem.   Aż, słysząc z oddali jakby siebie samego, słów, krzyków, ostrzeżeń i nauk przestrogi, powracasz wtedy do dzieciństwa swojego, do twoich rodziców, tak kochanych i drogich!   Już wszystko poznałeś i wszystko rozumiesz, nie szukasz ratunku już ślepo, bezradnie. Wszystko przeżyłeś i wszystko już umiesz, znów leżąc w pieluchach, zsikanych dokładnie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Grahamoza
      Żona głodna

      Przez Grahamoza · Opublikowano

      @Sylwester_Lasota Dziękuję za komentarz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pozdrawiam, G.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...