moja apokalipsa

[OloBolo]

 

 

uderzył grom 
świat się zawalił  
pozostały zgliszcza

 

jak wyobrazić mam sobie tę chwilę 
gdy twoje serce już dla mnie nie bije 
mam iść do pracy może zostać w domu
lub się powiesić w kącie po kryjomu

 

Boga przeklinać przeciwności losu
wrogowi pięścią wygrażać w ten sposób 
już nigdy w życiu nie będę gromadził 
zwierząt i ludzi by potem ich zdradzić

 

czy żyć bez ciebie nauczę się kiedyś
a może zmysły postradam a wtedy 
już obojętne mi będzie co było 
życie ulotną nad wyraz jest chwilą 

 

nadzieja ponoć umiera ostatnia 
jeszcze się tli gdzieś nikły promyk światła
jeszcze są ludzie którzy wierzą święcie 
że na tym świecie kiedyś lepiej będzie
 

ja do tych ludzi nie należę zgoła
choćbyście mi dali dwa skrzydła anioła
to nic to nie zmieni - ciemność dookoła

 

 

[Alicja_Wysocka]

@OloBolo No co to dzisiaj za smutasy, już brak mi pomysłów na pocieszanie,

zostawiam wzruszenie.

[andreas]

I znowu muszę się zdziwić.Dlaczego mnie jest tak dobrze na świecie i radośnie, a innym smutno?

[beta_b]

Emocje mijają, a każdy koniec świata jest jego początkiem. Ale jak się wkręcę to masakra. Szczególnie w temacie: odejście i strata, więc to wyżej to tylko pobożna teoria. ;) 

 

Dojrzewając coraz częściej sprawdzam na żywo. Energię na gdybanie zamieniam na morsowanie. Albo inne głupotki. a h... co ma być to będzie. Wskakuję do lodowatej wody. Może fajnie będzie?

 

Fajny wiersz. Podoba mi się. Bb