Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.

    ×


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Wędrowiec.1984
      Popiół

      Przez Wędrowiec.1984 · Opublikowano

      @viola arvensis Podpisuję się pod Twoim wierszem, wszystkimi kończynami.
    • marekg
      dwudziesta

      Przez marekg · Opublikowano

      wieczór jest przekartkowany na kolejnych stronach miasta zapadła monstrualna cisza słowa mutują na billboardzie obok pies z kulawą nogą gryzą mnie myśli rozmaite
    • vioara stelelor
      Miłość

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @violettaJa bym nie powiedziała...   Według mnie ten wiersz jest pełen bezsilności. Peelka trzyma się swojej nadziei, w której ugrzęzła, a nadzieja powinna być raczej światełkiem w tunelu, a nie gruntem pod nogami. Inaczej życie wciąż będzie poczekalnią do jakiegoś gabinetu, w którym nagle miłość ma uzdrowić ze zranień i rozczarowań. I tak można czekać, i czekać...
    • vioara stelelor
      Uczuciowość często mylona z kobiecością

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Coś wspaniałego! Jak wiele tu delikatności, ile emocjonalnych przepływów między obrazami. Gratuluję :)
    • vioara stelelor
      bezczas

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Wiechu J. K.Ciekawie pokazujesz zjawisko czasu, który w tym wierszu ani nie jest linearny, ani cykliczny, tylko przypomina jednorodną kipiel, w której wszystko się dzieje jednocześnie - historia, teraźniejszość i przyszłość. Przypomina to trochę matnię, a trochę jakąś odmianę absolutu. Niewykluczone, że nawiązujesz do form istnienia po śmierci. Niedawno oglądałam na YT filmy o tym, jak AI wyobraża sobie różne zjawiska, które niepokoją i fascynują człowieka. Interesująco opowiadała właśnie o tym, co dzieje się po śmierci - to trochę podobna wizja - ugrzęźnięcie algorytmu w sobie samym, po odcięciu od źródła.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...