024mk Opublikowano 24 Lutego 2025 Zgłoś Opublikowano 24 Lutego 2025 Niczym ptak w klatce Zapieczętowana ma dusza w ciele człowieczym Ulotnić się pragnie z tego świata Skazana na czekanie Do dnia mego ostatniego tchnienia By wyrwać się z życia cyklu I pognać w miejsce jej przynależne Wiecznej nicości otchłań Lub światła blasku stronie 1
moina Opublikowano 24 Lutego 2025 Zgłoś Opublikowano 24 Lutego 2025 @024mk karmić duszę ...jak jeszcze w ciele Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. 1
m1234 Opublikowano 24 Lutego 2025 Zgłoś Opublikowano 24 Lutego 2025 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Kurcze. Już któryś Twój komentarz i zamykasz klamrą. Poważnie! Zacznę czytać Twoje komentarze i wtedy drugi raz wiersz. Będzie mi łatwiej :)
moina Opublikowano 24 Lutego 2025 Zgłoś Opublikowano 24 Lutego 2025 @m1234 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. chyba nie rozumiem, ale to może i lepiej. Wiersz mi się podoba bardzo
m1234 Opublikowano 25 Lutego 2025 Zgłoś Opublikowano 25 Lutego 2025 @Domysły Monika celnie podsumowujesz. Nic niewłaściwego. Po prostu dobrze się czyta twoje komentarze.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się