Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Symboliczny

Konrad Koper
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Leszczym
      A ona taka ładna

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @LessLove Tak, tego wierszyka "jestem winny" i jest on kategorią mojej odpowiedzialności :)) Dzięki, fajne. 
    • Annna2
      Klasyk

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @Perykles  ciekawy wiersz- taka sinusoida- między nadzieją a rezygnacją. Nie mamy wpływu na przeszłość-ale pomni jej, mamy wpływ na przyszłość
    • wiedźma
      Samotność nie jedno ma imię

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Annna2 ja jednego dnia bym pewnie nie przeżyła bez drugiego człowieka ;) 
    • P.Mgieł
      Między godziną a cieniem

      Przez P.Mgieł · Opublikowano

      Wieczór zsuwał się z dachów jak ciężka zasłona z ramion wdowy, a drzewa — nieruchome i skupione — stały w ogrodzie jak myśli, których nikt nie odważył się wypowiedzieć. I tylko studnia przechowywała jeszcze głos dnia, ciemny, głęboki, drżący od gwiazd, które dopiero miały nadejść. Człowiek jest samotny bardziej, niż przypuszcza. Nosi w sobie zamknięte pokoje, gdzie od lat nie wszedł nawet Bóg. Czasem jedynie noc dotyka klamki. Widziałem starą kobietę, jak niosła chleb przez pustą ulicę — tak ostrożnie, jakby niosła własne serce. Nad nią krążyły wrony podobne do spalonych listów. I wtedy zrozumiałem, że piękno nie mieszka w rzeczach wielkich, lecz w tym, co odchodzi cicho: w świetle gasnącym na ścianie, w filiżance pozostawionej po kimś, w dłoni, która już nie potrafi zatrzymać drugiej dłoni. A noc rosła. Ogromna, cierpliwa, pełna niewidzialnych schodów. I szedłem przez nią długo, jak przez wnętrze własnej duszy.
    • Annna2
      Międzynarodowy Dzień Limeryków 12 maja

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @Gra-Budzi-ka  dzień limeryku(liczba poj)  i pomyśleć że ten świetny gatunek literacki wywodzi się z miasta Limerick  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...