-
Ostatnio w Warsztacie
-
Wiechu J. K. 3 973
Zapytalem Google.com "Co by było jakby nic nie było?" - odpowiedź:
Gdyby nic nie było, nie istniałby wszechświat, czas ani przestrzeń. Nie byłoby materii, energii, życia, a także nikogo, kto mógłby zadać to pytanie ani o tym pomyśleć.
Fizyka i filozofia
Brak przestrzeni: Nie ma miejsca na obiekty, bo sama pojęcia "gdzieś" nie ma sensu.
Brak czasu: Nie ma przeszłości, teraźniejszości ani przyszłości, bo nic się nie zmienia i nic nie mierz.
Pustka absolutna: To nie jest pusta przestrzeń z fizyki kwantowej, lecz całkowity brak istnienia czegokolwiek.
Konsekwencje logiczne
Brak pytań i odpowiedzi: Istnienie wymaga bytu, więc w stanie "nic" nie ma żadnych zasad ani możliwości.
Paradoks: Samo mówienie o "niczym" sprawia, że w naszym języku staje się ono jakimś pojęciem, chociaż w rzeczywistości oznacza czystą nicość.
Drugie pytanie brzmiało: "Dlaczego zmarli nie mogą odwiedzić żywych i powiedzieć im jak to jest po śmierci?" - odpowiedź:
Według tradycyjnych wierzeń i religii zmarli nie mogą wrócić do żywych, ponieważ obowiązuje ich nieprzekraczalna granica światów, brak im ciała fizycznego oraz celowo podlegają oni boskiemu porządkowi. Nauka wyjaśnia to po prostu tym, że po ustaniu pracy mózgu świadomość i życie biologiczne całkowicie ustają.
Prawa przyrody i nauka
Koniec funkcji życiowych: Śmierć mózgu i zatrzymanie pracy serca oznaczają trwałe wygaśnięcie świadomości, myśli oraz pamięci.
Brak narzędzi do kontaktu: Bezżywne ciało nie ma jak wytworzyć głosu, ruchu ani żadnego sygnału docierającego do żyjących.
Wierzenia i religie
Oddzielenie wymiarów: Dusze trafiają w zupełnie inny porządek istnienia (np. zaświaty, niebo, piekło, stan oczyszczenia), z którego nie ma powrotu do ziemskiego życia.
Boski porządek i tajemnica: Wiara uczy, że wiedza o tym, co jest po śmierci, nie jest przeznaczona dla żyjących, aby zachować sens wiary i wolną wolę człowieka.
Zasady sprawiedliwości: W wielu tradycjach uważa się, że zmarli mają już zupełnie inne zadania i spokój, a ich powrót zakłóciłby naturalny ład wszechświata.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 32 odpowiedzi
- 833 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 1 031 wyświetleń
-
- 25 odpowiedzi
- 514 wyświetleń
-
- 22 odpowiedzi
- 531 wyświetleń
-
- 22 odpowiedzi
- 421 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano
z szczytu na szczyt pierwszy promień światła i białych iskier śnieżne burze kaskadami potoków pasma górskiego Sierra Nevada de Santa Marta duchy starszych braci schodzą cicho i melancholijnie w krainę tysiąca kolorów szmaragdowych słońc gdzie owoce bogów spadają z drzew bez przerwy a ludzka pamięć płata okrutne figle w moim karaibskim śnie przy kubku z nienaganną czernią posmak czekolady z delikatną kwasowością środkowoeuropejską -
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@viola arvensis Niezwykle głęboki utwór, który z wielką przenikliwością dotyka fenomenu wysokiej wrażliwości w dzisiejszym, często bezdusznym świecie. Wiersz urzeka mnie swoją budową - prowadzi od bolesnego realizmu i poczucia zagubienia („tu ją popchają, tam podeptają”), przez wewnętrzne zmaganie i refleksję nad istotą mądrości, aż po katharsis i pełną akceptację w finałowej modlitwie wdzięczności. Szczególnie trafne jest spostrzeżenie, że wrażliwość „nie chce mieć racji, a tylko mądrość” - to pięknie oddaje różnicę między ego a empatycznym przeżywaniem rzeczywistości. Piękne metafory i bardzo plastyczne (łzy jako pokarm, ból jako oddech, diamenty od Boga). Wiersz przypomina o tym, co w człowieku najcenniejsze, a co tak łatwo zranić. Wrażliwość uczy dostrzegać, mądrość uczy rozumieć, a dobroć - działać. Przepiękny tekst! -
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Migrena Czytam jak scenariusz na brutalne, i piękne kino drogi. Obrazy są bardzo gęste, niemal duszne od żaru. Niesamowicie zmysłowy, dziki i bezkompromisowy erotyk. Krew dosłownie buzuje w tych strofach. Czyta się to na jednym tchu, niemal czując ten piasek w zębach i wiatr na twarzy. Pięknie ujęta potrzeba spalania się w chwili, bez patrzenia na to, co przyniesie jutro. Wiersz, który oddycha buntem i zostawia po sobie zapach spalonej gumy - bo jest napisany wiatrem, kurzem i benzyną. A jak działa na zmysły! Znakomity tekst.
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się