Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Już nie mów nic

Falkone
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Falkone

Falkone

Opublikowano
Opublikowano

Już nie mów nic
Pozwól niech cisza trwa
Niech przeniknie na wskroś
Cały nasz mały świat
Niech zginą w niej
Wszelkie smutki i żal
Niech wsiąknie w nią
Cała złość którą masz

Już nie mów nic
Ja już wszystko to wiem
Że jestem zły
Głupi i co tam chcesz
Już nie mów nic
Nie dobijaj już mnie
Już nie mów nic
Krztynę litości miej

Kochałem cię
Że za mocno wiem dziś
Ufałem ci
Tak jak ufny jest pies
Oddałem ci cały mój dawny świat
Za wszystko to
Taką nagrodę mam

I cóż mam rzec
Gdy mnie ranisz jak stal
Gdy całe zło tego świata to ja
Już nie mów nic
Pozwól niech cisza trwa
Może gdzieś na jej dnie
Spotkam swój lepszy świat

5

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • vioara stelelor
      ...

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @AgnieszkaJakielPomyślałam sobie, że może to być spotkanie z samą sobą.  I trwanie w pewności, że wszystko jest na swoim miejscu.
    • viola arvensis
      Drapieżnik

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Christine ten wiersz to opis mojego snu. Nie musisz sie bać, takie rzeczy tylko w mojej głowie, nie mają nic wspolnego z twoim chodzeniem po mieście. Opowiedz Jackowi swoj sen, byc moze tez opiszę tak wspaniale.  Mam nadzieję, ze moj komentarz już cię uspokoił.  Pzdr.
    • violetta
      jak dobrze że jestem poetką

      Przez violetta · Opublikowano

      @iwonaroma takie hobby:)
    • vioara stelelor
      Konstelacje

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ten obraz sobie wybrałam z całości. Porównanie miasta do konstelacji - bardzo sugestywne, drażni wyobraźnię. Przy czym nie jest to miasto gwarne, rozpędzone, przytłaczające - ale ciche, zastygłe w delikatnym jarzeniu się jego świateł, może nieco widmowe, ale nie budzi lęku.
    • Migrena
      Blizna

      Przez Migrena · Opublikowano

      @vioara stelelor     dzięki wielkie za uważne i wnikliwe odczytanie.   bardzo trafnie uchwyciłas  wątek derealizacji i chwiejności obrazu świata bo  to rzeczywiscie jeden z ważnych tonów tego tekstu. chciałbym tylko doprecyzować , że nie pisalem go jako zapisu dezintegracji psychicznej czy stanu klinicznego.   bliżej mi było do metafizycznego eksperymentu myślowego.   bo co, jeśli "błąd” nie leży w psychice, lecz w samej konstrukcji bytu ?   jeśli to nie podmiot się rozpada, lecz rownanie świata od początku było domknięte na siłę ? interesuje mnie ta róznica  między diagnozą a ontologią.   a wzmianka o fletni pana bardzo mnie zaintrygowała.   w moim tekscie dominuje chłodny, sterylny język systemu i kodu, więc to pastoralne, archaiczne skojarzenie otwiera zupełnie inną perspektywę .   cos jakby nowoczesny "błąd w kodzie ” był echem dawnego    mitu o drżeniu istnienia . dziękuję raz jeszcze za tę interpretację .   skłania do dalszego namysłu.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...