wąwóz drogowskazu strumienia

[Patryk_Nikodem]

drogowskazy czytam
leśnym alfabetem strumienia
pierwotną re-integracją
nie buduję przyszłości

gałęzie spadają stereofonicznie
hukiem trzaskając o kamienie skał

gorączką uświadamiając
prawdę odkrywam cząstkowo
i nie chcę w to wierzyć

postacie na zboczu
nie mają złych zamiarów

rodzinę zakładam potajemnie
starając się nie upaść na głowę
czasami chcę wyjść na ludzi

[Agnes]

no no całkiem nieźle, muszę przyznać że mi się bardzo podoba;)

w zasadzie to nie mam czego się czepić, podoba mi się pomysł z kursywą, ładnie się to układa wszystko...
komus może sie nie spodobać końcówka (wiesz taki zwrot ograny) ,ale jak dla mnie OK:)

pozdr. ciepło
agnes

[StukPuk]

Psychodeliczny mometami zapisanymi kursywą :]
mniam

[Samo zło]

no Patryk, w końcu nie bez podstaw się sprężam i skręcam...cierpliwości, to też im dorzucę. niewtajemniczonym nic nie będziemy wyjaśniać;)."gorączką uświadamiając
prawdę odkrywam cząstkowo
i nie chcę w to wierzyć"- to dla mnie...ja też czasem chcę wyjść, tylko czasem, najrzadziej na ludzi. serdeczności

[Nula Brzoskwinia]

najlepsze w tym wszystkim dla mnie to zwrot "czasami chcę wyjść na ludzi".. zabrzmiało to tak jakos znajomo, normalnie. A może to jest nienormalne w normalnym świecie? W każdym razie czuje się szczerość w tym wierszu... i cos jeszcze... narazie nie moge skojarzyć odpowiedniego słówka... koncze ten komentarz bo chyba zaczyna bredzieć.

p.s. podoba mi się, ale nie wszystko :)

[Bea Nefer]

kamienie skał - zmień to bo niedorzeczne strasznie. nie powtarzałabym tytułu w wierszu bo robi się nieciekawie. nie rozumiem tego utajnienia.
pozdr.nef

[Gość]

Patryku- twoj wiersz do mnie przemowil :) plusa daje . ja krotko bo boli reka ;)