Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Monolog Wariata.

Inspiracja przyszła: Julian Tuwim - "Straszni mieszczanie";

>>Cała Prawda jest nudna, a poza tym może być kłamstwem
Sa wszędzie. Ich beton partyjny i płyty główne w akompaniamencie zaschłego technokratyzmu pozwolił na umiejscowienie w nich miliony towarzyszy pracy, jak kiedys nazwalibysmy społeczeństwo lub opinię publicznš. Dawni wrodzy ludu z charyzma i młodzieńczym huciem wciagnc nosem pokraczne parodie i oddadza salwę słów w potok mysli konstruktorów zatęchłych ruin współczesnych miast. Nienawidzi ich większosć spoconych umysłowo i analizuje przyczynę bagatelizacji infixów w srodowisko terazniejszosci w większosci opartej na spadku ubogiej czeladzi przeszłej i przyjazni sasiedzkiej. Z żalem o zdrowie, komfort i normatywna wygodę towarzystwo tonie w imponderabiliach tej niedołężnej machiny smiechu i groteski. Nieokiełznane próbuja przybrać kształt oprętowanego kartonu wypełnionego wszystkim co zniechęca do bytowania, a zarazem staja się kołchozem dla masci pogardy i wscibstwa. Aura i niepowtarzalny klimat jaki wytwarza ich obecnosć równš się z pewnoscia mniej niż koniunkcja implikacyj w równoważni posadzki lub dykty. Brak logicznego wytłumaczenia na ich obecnosć tkwi w sensie otumaniania i podporzšdkowywania stert gotowych na tłuszcz obrastajšcš mózg i myslenie własne. Mogš przybierać najróżniejsze formy. Od fali po podkówkę kulawego kuca.
Co je napędza? Koniunktura głupoty. Co sprawia, że nie ma sprzeciwu na ich dalsza rozbudowę? Cena, za jakš można je uzyskać. Do czego powstała ich idea? Do fundamentów równosci klasy i uposledzania zmysłów. W każdym razie pal je licho, nałogowcu i Jaremo. Zaplanowana Tortura dla pokoleń sprawia problem prosty, acz złożony. Prymitywna katusza z długim terminem ważnosci i wirtualnosć przepychu daje pole dla baranienia istoty myslacej, coraz częsciej inaczej.


Autor: Yrz3f

Opublikowano

Czy ci "wrodzy ludu" to zamierzone?

To nie jest źle napisane. Te wielokrotnie zlożone zdania bardzo tu pasują, wszystko ładnie się układa. Tylko że po pierwsze to już chyba gdzieś było, po drugie - absolutnie nic z tego nie wynika. Chyba, że to tylko takie ćwiczenie w opisywaniu i ładnym narzekaniu ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Gdzie to było? :)
W prozie tak jak w poezji wszystko jest zamierzone. Celem tego tekstu jest pobudzenie do myślenia. Ile interpretacji tyle dedukcji - to mnie zawsze cieszy.
Tekst ma tworzyć znaczenia. Jeśli tego nie robi wtedy nic z niego nie wynika.

Pozdrawiam,
Autor.
Opublikowano

No więc jako prosty i subiektywny czytelnik stwierdzam, że to mi wygląda raczej na sztukę dla sztuki, a nie tworzenie znaczeń. Jest świetnie napisany, ale jakoś nie prosi się, jak dla mnie, o szukanie interpretacji. Ale oczywiście to tylko moje zdanie :)

  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

Bloki. Tak, po nich odblokowało mi się cos w głowie i teraz dostrzegam "to". Napisane jakby była
mowa o polityce, a nie jest. Fajne, choć do myslenia nie zmusza, a szkoda!

Pozdrawiam, fr.ashka ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...