Pokój

[StukPuk]

wiersz napisany przez mojego 12-letniego brata, młody jest niezły, kurczę..


Pokój

Nie zstąpi na nas jak gołębica
Ani wyniknie jak pora roku,
Ani zapłonie jak błyskawica
Na Ziemi pokój.

Nie zrodzi nam się z kwiatów naręczy
Nie na piorunie, nie na obłoku,
Nie spłynie na nas z niebieskiej tęczy
Na Ziemi pokój.

Tylko się musi narodzić z woli,
Jak krew wytrysnąć z naszego boku,
Z wysiłków naszych rosnąć powoli
Na Ziemi pokój.

[Michał Gołębiowski]

No, nawet niezłe... Jak na 12-latka to dobre rzeczywiscie.
A skoro warsztat, to kurde warsztat. Trzeba zanalizować to i owo ;-)

Zacznę od pierwszego wersu i tak po kolei:

Pokój - razi banalnoscią, jak stwierdzenie zadziwoionego faceta, któremu urwał się film i nie wie gdzie jest. Iwaszkiewicz np. nie zaczynał od takich nieudolnych stweirdzeń jak np. "okno" - pisał "okno było stworzone dla twarzy". Wiadmo o co chodzi?

Nie zstąpi na nas jak gołębica - niezłe. Zastąpiłbym tylko "zstąpił" na cos bardziej poetyckiego, melodyjnego, barwnego...

Ani zapłonie jak błyskawica
Na Ziemi pokój. - zmieniłbym. Za bardzo anacjhroniczne i archaiczne i ubukiecone młodopolsko. Metafora zbyt banalna, mało surrealistyczna, fantazyjna i finezyjna.

Nie zrodzi nam się z kwiatów naręczy
Nie na piorunie, nie na obłoku,
Nie spłynie na nas z niebieskiej tęczy
Na Ziemi pokój. - tu mniej więcej to samo, co wyżej. Miejscami bardzo fajnie, miejscami nieodbrze własnie przez brak fantazyjnosci w budowaniu metafor.


Tylko się musi narodzić z woli,
Jak krew wytrysnąć z naszego boku,
Z wysiłków naszych rosnąć powoli
Na Ziemi pokój. - to całe do zmiany. Romantyzm pomieszany z barokiem, patosem i znienawidzonym przeze mnie koktajlem pretoromańsko-tolkienowym. Fe.

Chcicałbym się więcej na ten temat rozpisać, ale czasu i miejsca brak. :-D
Ale ogólnie chyba wiadomo co jest grane i pisane; z czym to się je i jak przyprawia?